Kamikabe — Reptilian songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Reptilian" van Kamikabe.
Songteksten
Delusion: We are coerced into a single file line
following borders that dissect
the whole. Succumbing to the bricks of the constrainer
raining down from above
us. Eyelids sewn shut, stumbling away into a tangled
spider web of agonizing
bondage, while dripping fangs emanate from the walls.
Fear is all around me.
Lords pull at robotic tendons guiding every subtle
twitch of fingers, and
thought is coffined, smothered beneath the loathsome.
Conglomerations of decaying offscourings amassing into a colossal mountain
range, larger than the
biomass of the entire earth. Squeezed and contorted
into the crafty wires.
Slimed in a dripping sewage runoff coating. There,
behind a snowy television
screen, bleeding in peeled human skin, snaked into the
eye sockets of the
evening viewer. With arms hanging limp over the side of the love seat,
potassium chloride dribbles from the corners of our
mouths. A puddle forms on the dirt floor where comprehension and empathy
dissolve. Coordinated like toys,
becoming blinded, stoic, acquisitive whores.
Manipulation of the collective
consciousness pontificates a prayer for our country,
entombed. Defining
abominable. Extract the ticks burrowing deep into the
brain stem. Together
we’ll eradicate the throne of our tormentors. …This is the delusion that I burned and I watch as its ashes decorate the ground.
The manifestation of my discomfort and insecurities. I am relieved now that it has died. A misperception of reality. Nothing more than a charred
and stinking corpse,
nailed to the cross next to the remains of a white,
manufactured Christ.
Songtekstvertaling
Waanidee: we worden gedwongen tot een enkele rij
grenzen die ontleden
heel. Bezwijkend aan de stenen van de beperker
regen van bovenaf
ons. Oogleden dichtgenaaid, weg strompelend in een verwarde
spinnenweb van kwelling
bondage, terwijl druppelende tanden uit de muren komen.
Angst is overal om me heen.
Lords trekken naar robotpezen die elke subtiele leiden
vingers bewegen, en
de gedachte is dood, verstikt Onder het walgelijke.
De opeenhoping van ontbindende ontboezemingen die samenvloeien tot een kolossale berg
bereik, groter dan de
biomassa van de hele aarde. Geknepen en geknepen
in de sluwe draden.
Afgeslankt in een druppelende afvoercoating. Er,
achter een sneeuw televisie
screen, bloedend in geschilde menselijke huid, in de
oogkassen van
avondviewer. Met armen hangend over de kant van de liefdestoel,
kaliumchloride dribbelt uit de hoeken van onze
mond. Een plas vormt zich op de bodem waar begrip en empathie
ontbinden. Gecoördineerd als speelgoed,
verblind worden, stoïcijns, overijverige hoeren.
Handelingen van het Europese Parlement
bewustzijn pontificeert een gebed voor ons land,
entombed. Definiëren
gruwelijk. Haal de teken die diep in de
hersenstam. Elkaar
we zullen de troon van onze kwelgeesten uitroeien. ...Dit is het waanidee dat ik verbrandde en ik zie hoe de as de grond versiert.
De manifestatie van mijn ongemak en onzekerheden. Ik ben opgelucht nu het dood is. Een misvatting van de realiteit. Niets meer dan een verkoolde
en stinkend lijk.,
genageld aan het kruis naast de resten van een witte,
gefabriceerde Christus.