Kamikabe — Buried Revelation songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Buried Revelation" van Kamikabe.
Songteksten
Moss grew over my eyes, and the roots went to my brain,
down my throat, through
my knees, and out my toes. There will be no salvation.
A perspective struggles
for air, engulfed by the earth’s healing scab. Let the
dirt pour from the
inside of my skull, as I am excavated from the burning
wreckage. My torso opens
to reveal a mass grave, exhuming the skeletons buried
in my chest. Why must
there be illumination upon this festering pile? Cursing
that which wakes me. I coil to make my nest, to hide my scales from the light.
I have not yet had my time in the sun. There will be no salvation, for I am the serpent doomed to crawl on my stomach. Slithering beneath your feet and
between your toes.
Learning your minds, mimicking your frivolity. But all
jubilation is mine in the end. Basilisk fangs glistening in the sun’s final
rays, to alleviate a radial hatred, ancient and hypnotic. Staining your
lives and all the earth with
a bitterness, subtle and unbearable, yet tangible at the very base of your
mind. A worm becomes a king. Arising to crush the crown
of God. Eternally
dispelling my misery to permeate through every molecule
of life that pulses
over this planet. The sun burns blinding red before
eternally ceasing its
graceful shine. In a serpent’s mouth the earth shall be swallowed whole. And we will ask ourselves before we finally die: How miserable
is the light that
shines into my eyes?
Songtekstvertaling
Mos groeide over mijn ogen, en de wortels gingen naar mijn hersenen,
in mijn keel, door
mijn knieën en tenen. Er zal geen verlossing zijn.
Een perspectief worstelt
voor lucht, overspoeld door de helende korst van de aarde. Laat de
Vuil giet uit de
binnenin mijn schedel, als ik uitgegraven word uit de verbranding
wrak. Mijn torso opent
om een massagraf te onthullen, de begraven skeletten opgraven
in mijn borst. Waarom moet
is er verlichting op deze etterende stapel? Vervloeking
dat wat me wakker maakt. Ik spoel om mijn nest te maken, om mijn schubben voor het licht te verbergen.
Ik heb mijn tijd nog niet in de zon gehad. Er zal geen verlossing zijn, want ik ben de slang gedoemd om op mijn maag te kruipen. Glibberend onder je voeten en
tussen je tenen.
Je verstand leren, je frivoliteit nabootsen. Maar alle
jubilatie is uiteindelijk van mij. Basilisk tanden glinsterend in de finale van de zon
stralen, om een radiale haat te verlichten, Oud en hypnotisch. Uw
leven en de hele aarde met
een bitterheid, subtiel en ondraaglijk, maar toch tastbaar aan de basis van uw
geest. Een worm wordt koning. Ontstaan om de kroon te verpletteren
van God. Eeuwig
mijn ellende verdrijven om door elke molecuul te dringen.
van het leven dat pulseert
over deze planeet. De zon brandt verblindend rood.
voor eeuwig ophouden.
elegante glans. In de mond van een slang zal de aarde geheel worden opgeslokt. En we zullen ons afvragen voordat we uiteindelijk sterven: hoe ellendig
is het licht dat
schijnt in mijn ogen?