Kaligola — Oltre il Giardino songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Oltre il Giardino" van Kaligola.
Songteksten
Questa è la storia di un uomo senza pi catene
Da dove sia venuto nessuno lo sa bene
Lui conosce il dolore ma lo tiene lontano
Stringe solo ciò che regge il palmo di una mano
Ha affermato la sua mente all'altezza del suo cuore
E dipinge ogni gesto coi colori dell'amore
Ogni grigio mattone è caduto tempo fa
Ora è un uomo diverso senza più necessità
Il suo nome è Giovani ha 64 anni, sorride ogni giorno sin dal primo mattino
Passa il tempo rovistando in un cestino
Qui nel parco lo conosce ogni bambino
Ma nessun vuol sapere o guardare oltre il giardino
La distanza e proiezione di quello che in realtà
Ci è più vicino
Così ciascuno passa avanti e riprende il suo cammino
E non cerca domani
E non sente più ieri
Tra le mani di sabbia
Non trattiene i pensieri
Solo il 10 novembre
Puoi sentirlo gridare
Lo si può trovare sempre al parco comunale
Un angelo barbone che fa guardia contro il male
Per i grandi è solamente un matto da evitare
Ma lui veglia sui bambini perché l'orco può tornare
Come un santo protettore
Scappato dall'inferno
Cammina a piedi nudi
Sia d'estate che di inverno
Ogni falsa speranza è caduta tempo fa
Ora è un uomo diverso senza più necessità
Come un santo mendicante ora non possiede niente
S'è spogliato del passato
Ha lasciato alle sue spalle
La sua forma più arrogante
Si trascina per la strada fischiettando dolcemente
Il dolore pesa meno se disciolto in ogni istante
E la sola melodia che adesso sente
E' l'eternità illusoria del pensiero
E non cerca domani
E non sente più ieri
Tra le mani di sabbia
Non trattiene i pensieri
Solo il 10 novembre
Puoi sentirlo gridare
Per la gente del quartiere è un povero demente
Che cammina senza meta
con uno sguardo assente, non ricordano che un tempo
Controllava la sua vita ma
che quella di suo figlio dalle dita gli è sfuggita
Il tempo è denaro e non si può sempre giocare
Ti ho portato anche ai giardini, fammi lavorare
Questo sempre diceva, ma è stato tempo fa
Ora il figlio non chiama, non cerca il suo papà
Il suo nome è Giovanni, ha 64 anni
Ha inventato un calendario senza affanni
Solo il 10 di novembre
nella nebbia del mattino
puoi sentirlo urlare il nome di un bambino
E' il passato che ritorna e lascia senza fiato
Una crepa che si apre nel suo viso ormai strappato
E guardando oltre quel muro puoi vedere il suo destino
Stilla il sangue delle rose sulla neve del giardino
E non cerca domani
E non sente più ieri
Tra le mani di sabbia
Non trattiene i pensieri
Solo il 10 novembre
Puoi sentirlo gridare
Una voce nel vuoto
E un nome che ormai
Non sa più pronunciare.
Songtekstvertaling
Dit is het verhaal van een man zonder meer kettingen
Niemand weet waar hij vandaan komt.
Hij kent de pijn, maar houdt hem weg.
Hij knijpt alleen in wat de palm van een hand vasthoudt.
Hij bevestigde zijn geest op het hoogtepunt van zijn hart
En hij schildert elk gebaar in de kleuren van de liefde
Elke grijze baksteen viel lang geleden.
Nu is hij een andere man zonder behoefte meer.
Zijn naam is Giovani hij is 64 jaar oud, hij lacht elke dag sinds de vroege ochtend
Spendeer tijd door het rommelen in een vuilnisbak
Hier in het park weet elk kind het.
Maar niemand wil het weten of verder kijken dan de tuin.
De afstand en projectie van wat werkelijk
Er is dichterbij.
Dus iedereen gaat verder en gaat weer verder.
En kijk morgen niet.
En hij hoort gisteren niets meer.
In de handen van zand
Houdt geen gedachten achter
Alleen op 10 November
Je kunt hem horen schreeuwen.
U kunt het altijd vinden in het gemeentelijk park
Een dakloze engel die beschermt tegen het kwaad
Voor volwassenen is het gewoon een dwaas om te vermijden
Maar hij waakt over de kinderen omdat de orc terug kan keren.
Als beschermheilige
Ontsnapt uit de hel
Loop blootsvoets.
Zowel zomer als winter
Elke valse hoop viel lang geleden
Nu is hij een andere man zonder behoefte meer.
Zoals een heilige bedelaar nu niets bezit
Hij heeft zichzelf ontdaan van het verleden.
Hij liet achter.
Zijn meest arrogante vorm
Hij sleept zachtjes door de straat fluitend
Pijn weegt minder als het op elk moment wordt opgelost.
En de enige melodie die hij nu hoort
Het is de illusoire eeuwigheid van het denken.
En kijk morgen niet.
En hij hoort gisteren niets meer.
In de handen van zand
Houdt geen gedachten achter
Alleen op 10 November
Je kunt hem horen schreeuwen.
Voor de mensen van de buurt is een arme demente
Doelloos lopen
met een afwezige blik, herinneren ze zich dat niet een keer
Hij beheerste zijn leven, maar
dat de vinger van zijn zoon hem miste.
Tijd is geld en je kunt niet altijd spelen
Ik nam je ook mee naar de tuinen, laat me werken.
Dat zei ik altijd, maar het is lang geleden.
De zoon belt niet, zoekt zijn vader niet.
Zijn naam is Giovanni, hij is 64 jaar oud
Hij verzon een kalender zonder ophef.
Alleen op 10 November
in de ochtend mist
je kunt hem horen schreeuwen een naam van een kind
Het is het verleden dat terugkeert en ademloos achterlaat.
Een scheur in haar nu verscheurde gezicht
En als je over die muur kijkt, zie je zijn lot.
Stilla het bloed van de rozen op de sneeuw van de tuin
En kijk morgen niet.
En hij hoort gisteren niets meer.
In de handen van zand
Houdt geen gedachten achter
Alleen op 10 November
Je kunt hem horen schreeuwen.
Een stem in de leegte
En een naam die nu
Hij kan niet meer uitspreken.