Юрий Визбор — Письмо памяти Владимира Высоцкого songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Письмо памяти Владимира Высоцкого" van Юрий Визбор.
Songteksten
Пишу тебе, Володя, с Садового Кольца,
Где с неба льют раздробленные воды.
Все в мире ожидает законного конца,
И только не кончается погода.
А впрочем, бесконечны наветы и вранье,
И те, кому не выдал бог таланта,
Лишь в этом утверждают присутствие свое:
Пытаясь обкусать ступни гигантам.
Да черта ли в них проку! О чем-нибудь другом…
«Вот мельница — она уж развалилась…»
На Кудринской недавно такой ударил гром,
Что все ГАИ тайком перекрестилось.
Все те же разговоры — почем и что иметь,
Из моды вышли «М» по кличке «Бони»,
Теперь никто не хочет хотя бы умереть,
Лишь для того, чтоб вышел первый сборник.
Мы здесь поодиночке смотрелись в небеса,
Мы скоро соберемся воедино,
И наши в общем хоре сольются голоса,
И млечный путь задует в наши спины.
А где же наши беды? Остались мелюзгой
И слава, и вельможный гнев кого-то…
Откроет печку Гоголь чугунной кочергой
И свет огня блеснет в пенсне Фагота…
Пока хватает силы смеяться над бедой,
Беспечней мы, чем в праздник эскимосы,
Как говорил однажды датчанин молодой:
Была, мол, не была — а там посмотрим.
Все так же мир прекрасен, как рыженький пацан,
Все так же, извини, прекрасны розы.
Привет тебе, Володя, с Садового Кольца,
Где льют дожди, похожие на слезы.
11 июня 1982
Songtekstvertaling
Ik schrijf je, Volodya, vanuit de Tuinring.,
Waar gebroken water uit de lucht valt.
Alles in de wereld wacht op zijn rechtmatige einde.,
En alleen het weer houdt niet op.
En toch, eindeloze leugens en leugens,
En degenen aan wie Allah geen talent heeft gegeven.,
Alleen daarin beweren zij hun aanwezigheid.:
Proberen de voeten van reuzen te bijten.
Wat hebben ze voor nut? Over iets anders.…
"Hier is de molen — die is al ingestort..."
Op Kudrinskaya werd onlangs getroffen door een bliksemschicht,
Dat alle verkeerspolitie in het geheim zichzelf kruiste.
Allemaal dezelfde gesprekken - hoeveel en wat te hebben,
Uit de mode kwam " M "genaamd" Boney»,
Nu wil niemand tenminste sterven.,
Alleen voor de eerste collectie.
We keken alleen naar de hemel.,
We zullen snel samen zijn.,
En onze stemmen zullen samensmelten in een gemeenschappelijk koor,
En de melkweg zal in onze rug blazen.
Waar zijn onze problemen? Blijft een klein frietje
En glorie en eervolle toorn van iemand…
Open het fornuis Gogol cast iron poker
En het licht van het vuur zal flitsen in de pince-nez van de fagot…
Terwijl je nog steeds de kracht hebt om te lachen om de problemen,
We zijn onvoorzichtiger dan de Eskimo ' s op vakantie.,
Zoals een jonge Deen ooit zei::
Was, zeggen ze, was niet — en dan zullen we zien.
De wereld is nog steeds zo mooi als een roodharig kind.,
Maar toch, het spijt me, mooie rozen.
Gegroet, Volodya, uit de Tuinring.,
Waar het regent als tranen.
11 juni 1982