Юрий Визбор — Когда мы вернёмся songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Когда мы вернёмся" van Юрий Визбор.
Songteksten
Когда-нибудь, страшно подумать, когда, сбудется день иной.
Тогда мы дружище вернемся туда, откуда ушли давно.
Тогда мы пробьемся сквозь полчища туч и через все ветра.
И вот старый дом открывает наш ключ, бывавший в иных мирах.
Пр: Когда мы вернемся, разлуку изъяв из груди,
Мы вам улыбнемся, мы скажем, что все позади.
И может удастся нам снова достичь рубежа неземного.
Который легко достигался тогда, в молодые года.
Тогда, в молодые года.
Обнимем мы нашихлюбимых подруг, скинем рюкзак с плеча.
В знакомую жизнь, в замечательный круг кинемся сгоряча.
Там август вонзает как вилы лучи теплым стогам в бока.
Там тянут речные буксиры в ночи на длинных тросах закат.
Другие ребята за нами пойдут дальше, чем мы с тобой,
А нам оставаться попрежнему тут, чтож, отгремел наш бой.
Но если покажется путь невезуч, и что на покой пора,
Не даст нам покоя ни память, ни ключ, бывавший в иных мирах.
Songtekstvertaling
Op een dag, is het verschrikkelijk om te denken wanneer, een andere dag zal uitkomen.
Dan gaan we terug naar waar we lang geleden vertrokken, mijn vriend.
Dan breken we door de wolken en alle winden.
En nu opent het oude huis onze sleutel, die in andere werelden is geweest.
PR: wanneer we terugkeren, nadat we de scheiding van de borst hebben verwijderd,
We zullen naar je lachen, we zullen je vertellen dat alles voorbij is.
En misschien kunnen we de grens van het onaardse weer bereiken.
Dat was toen gemakkelijk te bereiken, op jonge leeftijd.
Dan, op jonge leeftijd.
We knuffelen onze favoriete vrienden, gooien de rugzak van de schouder.
In een bekend leven, in een prachtige cirkel, zullen we ons haasten.
Daar drijft August de stralen van de warme hooiberg naar de zijkanten als een hooivork.
Er zijn sleepboten die ' s nachts rivier trekken op lange kabels de zonsondergang.
De andere jongens zullen ons verder volgen dan jij en ik.,
En we blijven hier zoals gewoonlijk, nou, ons gevecht is voorbij.
Maar als het pad pech lijkt, en dat het tijd is om met pensioen te gaan,
Noch het geheugen, noch een sleutel die in andere werelden is geweest, zal ons vrede geven.