Юрий Визбор — Ходики songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ходики" van Юрий Визбор.
Songteksten
Когда в мой дом любимая вошла,
В нем книги лишь в углу лежали валом.
Любимая сказала: «Это мало.
Нам нужен дом». Любовь у нас была.
И мы пошли со старым рюкзаком,
Чтоб совершить покупки коренные.
И мы купили ходики стенные,
И чайник мы купили со свистком.
Пр: Ах, лучше нет огня, который не потухнет,
И лучше дома нет, чем собственный твой дом,
Где ходики стучат старательно на кухне,
Где милая моя, где милая моя,
Где милая моя и чайник со свистком.
Потом пришли иные рубежи,
Мы обрастали разными вещами,
Которые украсить обещали
И без того украшенную жизнь.
Снега летели, письмами шурша,
Ложились письма на мои палатки,
Что дома, слава богу, все в порядке,
Лишь ходики немножечко спешат.
С любимой мы прожили сотню лет,
Да что я говорю? Прожили двести.
И показалось нам, что в новом месте
Горит поярче предвечерний свет,
И говорятся тихие слова,
Которые не сказывались, право,
Поэтому, не мудрствуя лукаво,
Пора спешить туда, где синева.
С тех пор я много берегов сменил
В своей стране и в отдаленных странах.
Я вспоминал с навязчивостью странной,
Как часто эти ходики чинил.
Под ними чай другой мужчина пьет,
И те часы ни в чем не виноваты,
Они всего единожды женаты,
Но, как хозяин их, спешат вперед.
Припев: Ах, лучше нет огня, который не потухнет,
И лучше дома нет, чем собственный твой дом,
Где ходики стучат старательно на кухне,
Где милая моя, где милая моя,
Где милая моя и чайник со свистком.
Songtekstvertaling
Toen mijn geliefde mijn huis binnenkwam,
Er lagen boeken in een hoek.
De geliefde zei: "Dit is niet genoeg.
We hebben een thuis nodig."De liefde die we hadden.
En we gingen met een oude rugzak,
Om online aankopen te doen.
En we kochten wandhangers.,
En we kochten een ketel met een fluitje.
PR: ah, beter is er geen vuur dat niet zal uitgaan,
En er is geen beter thuis dan je eigen huis.,
Waar de wandelaars ijverig kloppen in de keuken,
Waar is mijn schat, waar is mijn schat,
Waar is mijn liefste en de ketel met het fluitje.
Toen kwamen andere grenzen,
We zijn opgegroeid met verschillende dingen.,
Die je beloofde te versieren.
De al gedecoreerde mijn leven.
Sneeuw vloog, brieven ritselen,
Er werden brieven naar mijn tenten gestuurd.,
Dat alles goed is thuis, godzijdank.,
Alleen de walkers hebben haast.
We hebben honderd jaar bij onze geliefde gewoond.,
Wat zeg ik? Leefde tweehonderd.
En het leek ons dat op een nieuwe plek
Het avondlicht is helderder,
En stille woorden worden gesproken,
Wat geen invloed had, rechts,
Dus, zonder verder oponthoud,
Het is tijd om je te haasten naar waar het blauw is.
Sindsdien ben ik van land veranderd.
In uw eigen land en in afgelegen landen.
Ik herinnerde me een vreemde obsessie.,
Hoe vaak heb ik deze dingen gerepareerd?
Onder hen zit een andere man thee te drinken.,
En die klok is niet de schuld,
Ze zijn maar één keer getrouwd.,
Maar, als hun Meester, haasten ze zich naar voren.
Beter is er geen vuur dat niet uitgaat,
En er is geen beter thuis dan je eigen huis.,
Waar de wandelaars ijverig kloppen in de keuken,
Waar is mijn schat, waar is mijn schat,
Waar is mijn liefste en de ketel met het fluitje.