Юрий Кукин — SOS songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "SOS" van Юрий Кукин.

Songteksten

В мире ничего хорошего не происходило.
Где-то были наводнения, ураганы, социальные неурядицы.
В общем, мир представлял из себя очень горячее место, а я в нем находился.
Чтобы себя чем-то успокоить, написал таку песню — беспокойства.
Почему-то вдруг мне стало неспокойно.
Не спалось. Тревогой переполнен.
Вижу: горы подступили ближе
И тоска собакой ноги лижет.
Закурил. Нет, неуютно в мире.
Не могу понять, чем мой покой нарушен.
И вдруг сердцем слышу — носится в эфире:
«SOS! Спасите наши души!
«SOS! Спасите наши души!»
Или это город исчезает в море,
Или это мать кричит от горя,
Или где-то люди потеряли веру,
Или вяжут лилипуты Гулливера,
Или где-то полдень превратился в полночь,
И зовут, зовут, зовут на помощь:
«SOS! Спасите наши души!
«SOS! Спасите наши души!»
Кто-то гибнет, тонет, и зовет, и стонет —
Чей корабль в море погибает?
Или это крик затравленных погоней,
И людей пытают или убивают?
И никак не изменить круговорота,
И нельзя узнать, помочь и сделать лучше…
А во мне все рвется к свету кто-то:
«SOS! Спасите наши души!
«SOS! Спасите наши души!»
Июнь-июль 1966

Songtekstvertaling

Er is nooit iets goeds gebeurd.
Ergens waren er overstromingen, orkanen, sociale onrust.
In het algemeen was de wereld een zeer hete plek, en ik was erin.
Om mezelf te kalmeren, schreef ik een lied voor Taku — worries.
Om een of andere reden voelde ik me plotseling ongemakkelijk.
Ik kon niet slapen. Vol angst.
Ik zie dat de bergen dichterbij komen.
En melancholische hondenpoot likken.
Branden. Nee, Het is niet comfortabel in de wereld.
Ik begrijp niet waarom mijn rust verstoord is.
En plotseling hoor ik in mijn hart-rushing on the air:
"SOS! Red onze zielen!
"SOS! Red onze zielen!"
Of verdwijnt de stad in zee,
Of is het de moeder die schreeuwt van verdriet,
Of hebben mensen hun geloof ergens verloren,
Of ze breien dwergen van Gulliver.,
Of was de middag ergens in middernacht veranderd,
En bel, bel, roep om hulp:
"SOS! Red onze zielen!
"SOS! Red onze zielen!"
Er gaat iemand dood, verdrinkt, belt en kreunt. —
Wiens schip is verloren op zee?
Of is het de kreet van de opgejaagde,
En mensen worden gemarteld of vermoord?
En er is geen manier om de cyclus te veranderen,
En je kunt er niet achter komen, helpen, of het beter maken.…
En in mij is alles gescheurd om iemand aan te steken:
"SOS! Red onze zielen!
"SOS! Red onze zielen!"
Juni-Juli 1966