Jupiter Jones — Nordpol/Südpol songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nordpol/Südpol" van Jupiter Jones.

Songteksten

Draußen ist es grau und stumpf, ein kalter, fieser Endzeitmorgen.
Als wär die Stadt ein Spiegel, ein Portrait von seinen Sorgen.
Er nimmt die Straßenbahn, er nimmt’s wie’s kommt,
er nimmt seit Tagen, die kleinen weißen Dinger gegen das Gefühl im Magen.
Die ihm nicht mehr helfen, wenn man ihn fragt, haben sie’s nie getan.
In ein-zwei Atemzügen fängt's wieder von vorne an.
Was am meisten gefehlt hat, war was am meisten gezählt hat.
Das muss wohl überall so sein.
Es gibt so viel zu vermissen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Die nächste Straße, die gleichen Gesichter.
Dieselbe Geschichte, die gleichen, grellen Lichter.
Ein Blick auf die Uhr, dann ein Blick in die Ecke.
Und das gute Gefühl bleibt hier heute auf der Strecke.
Sie führt Diskussionen mit sich selbst und mit der Zeit.
Und wenn die Zwei in einem Raum sind gibt das immer Streit.
Die Uhr schreibt Pflicht und alles klingt und stinkt nach Untergang.
In ein-zwei Augenblicken fängt's wieder von vorne an.
Was am meisten gefehlt hat, war was am meisten gezählt hat.
Das muss wohl überall so sein.
Es gibt so viel zu vermissen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Die Hände kalt, die Augen schwer. Die letzte Seite im Kapitel.
Ein kurzes Wort zum Abschied. Zuversicht als letztes Mittel.
Und viel Verständnis gegen viel mehr Wut und offene Fragen.
Und alles was unnahbar wirkt hat ziemlich abgeschlagen.
Und was den Weg vom Nord- zum Südpol noch verkürzen kann,
vielleicht in ein-zwei Leben fängt's wieder von vorne an.
Was am meisten gefehlt hat, war was am meisten gezählt hat.
Das muss wohl überall so sein.
Es gibt so viel zu vermissen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Was am meisten gefehlt hat, war was am meisten gezählt hat.
Das muss wohl überall so sein.
Es gibt so viel zu vermissen.
Es gibt so viel zu erzählen.
Es gibt so viel zu erzählen.

Songtekstvertaling

Buiten is het grijs en saai, een koude, vervelende eindtijd ochtend.
Alsof de stad een spiegel was, een portret van zijn problemen.
Hij neemt de tram, hij neemt het zoals het komt.,
hij neemt dagen, de kleine witte dingen tegen het gevoel in mijn maag.
Die hem niet meer helpen, als je het hem vraagt, hebben ze het nooit gedaan.
In een of twee ademhalingen begint het opnieuw.
Wat het meest ontbrak was wat het meest telde.
Dat moet overal het geval zijn.
Er valt zoveel te missen.
Er is zoveel te begrijpen.
Er is zoveel te begrijpen.
De volgende straat, dezelfde gezichten.
Hetzelfde verhaal, dezelfde heldere lichten.
Een blik op de klok, dan een blik in de hoek.
En het goede gevoel hier vandaag blijft voorbij.
Ze heeft gesprekken met zichzelf en met de tijd.
En als de twee in een kamer zijn die altijd ruzie geeft.
De klok schrijft plicht en alles klinkt en stinkt naar onheil.
In een moment of twee begint het opnieuw.
Wat het meest ontbrak was wat het meest telde.
Dat moet overal het geval zijn.
Er valt zoveel te missen.
Er is zoveel te begrijpen.
Er is zoveel te begrijpen.
Handen koud, ogen zwaar. De laatste pagina in het hoofdstuk.
Een kort woord om afscheid te nemen. Vertrouwen, als laatste redmiddel.
En veel begrip tegen veel meer woede en open vragen.
En alles wat onbereikbaar lijkt, is er zo ' n beetje van afgekomen.
En wat kan de weg verkorten van het noorden naar de Zuidpool,
misschien begint het in een-twee levens opnieuw.
Wat het meest ontbrak was wat het meest telde.
Dat moet overal het geval zijn.
Er valt zoveel te missen.
Er is zoveel te begrijpen.
Er is zoveel te begrijpen.
Wat het meest ontbrak was wat het meest telde.
Dat moet overal het geval zijn.
Er valt zoveel te missen.
Er is zoveel te vertellen.
Er is zoveel te vertellen.