Junge Dichter und Denker — Trutz, Blanke Hans songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Trutz, Blanke Hans" van Junge Dichter und Denker.

Songteksten

Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Heut bin ich über Rungholt gefahren
Die Stadt ging unter vor sechshundert Jahren
Noch schlagen die Wellen da wild und empört
Wie damals, als sie die Marschen zerstört
Die Maschine des Dampfers schütterte, stöhnte
Aus den Wassern rief es unheimlich und höhnte:
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Von der Nordsee, der Mordsee, vom Festland geschieden
Liegen die friesischen Inseln im Frieden
Und Zeugen weltenvernichtender Wut
Taucht Hallig auf Hallig aus fliehender Flut
Die Möwe zankt schon auf wachsenden Watten
Der Seehund sonnt sich auf sandigen Platten
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Mitten im Ozean schläft bis zur Stunde
Ein Ungeheuer, tief auf dem Grunde
Sein Haupt ruht dicht vor Englands Strand
Die Schwanzflosse spielt bei Brasiliens Sand
Es zieht, sechs Stunden, den Atem nach innen
Und treibt ihn, sechs Stunden, wieder von hinnen
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Doch einmal in jedem Jahrhundert entlassen
Die Kiemen gewaltige Wassermassen
Dann holt das Untier tiefer Atem ein
Und peitscht die Wellen und schläft wieder ein
Viele tausend Menschen im Nordland ertrinken
Viele reiche Länder und Städte versinken
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Rungholt ist reich und wird immer reicher
Kein Korn mehr faßt der größeste Speicher
Wie zur Blütezeit im alten Rom
Staut hier alltäglich der Menschenstrom
Die Sänften tragen Syrer und Mohren
Mit Goldblech und Flitter in Nasen und Ohren
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Auf allen Märkten, auf allen Gassen
Lärmende Leute, betrunkene Massen
Sie ziehn am Abend hinaus auf den Deich:
Wir trotzen dir, Blanker Hans, Nordseeteich!
Und wie sie drohend die Fäuste ballen
Zieht leis aus dem Schlamm der Krake die Krallen
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Die Wasser ebben, die Vögel ruhen
Der liebe Gott geht auf leisesten Schuhen
Der Mond zieht am Himmel gelassen die Bahn
Belächelt der protzigen Rungholter Wahn
Von Brasilien glänzt bis zu Norwegs Riffen
Das Meer wie schlafender Stahl, der geschliffen
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Und überall Friede, im Meer, in den Landen
Plötzlich wie Ruf eines Raubtiers in Banden:
Das Scheusal wälzte sich, atmete tief
Und schloß die Augen wieder und schlief
Und rauschende, schwarze, langmähnige Wogen
Kommen wie rasende Rosse geflogen
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Ein einziger Schrei — die Stadt ist versunken
Und Hunderttausende sind ertrunken
Wo gestern noch Lärm und lustiger Tisch
Schwamm andern Tags der stumme Fisch
Heut bin ich über Rungholt gefahren
Die Stadt ging unter vor sechshundert Jahren
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans

Songtekstvertaling

Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Vandaag reed ik over Rungholt.
De stad is minder dan zeshonderd jaar geleden.
Nog steeds slaan de golven daar wild en verontwaardigd
Zoals toen ze de moerassen vernietigde.
De motor van de stoomboot schudde, kreunde
Uit het water riep het onheilspellend uit en bespotte:
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Gescheiden van de Noordzee, de Mordsee, van het vasteland
Zijn de Friese eilanden in vrede
En getuige is van wereld vernietigende woede.
Komt Hallig op Hallig uit de vlucht voor een vloedgolf.
De Zeemeeuw kibbelt nu al over het telen van watten.
De zeehondenbalken op zandplaten
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
In het midden van de oceaan slaapt tot het uur
Een monster, diep op de grond
Zijn hoofd rust dicht bij het strand van Engeland.
De caudale vin speelt in het zand van Brazilië
Het trekt zes uur, de adem naar binnen
En hem weer wegjagen, zes uur. ,
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Maar één keer in elke eeuw, ontslagen
De kieuwen enorme massa ' s water
Dan haalt het beest diep adem.
En zweept de golven en valt weer in slaap
Vele duizenden mensen verdrinken in het Nordland
Veel rijke landen en steden zinken
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Rungholt is rijk en wordt rijker.
Geen graan meer in de grootste voorraad
Zoals in de hoogtijdagen van het oude Rome
De stroom mensen loopt hier elke dag vast.
De nesten dragen Syriërs en Moren
Met gouden plaat en glitter in neuzen en oren
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Op alle markten, op alle steegjes
Luidruchtige mensen, dronken menigten
Ze gaan ' s avonds op de dijk.:
We trotseren je, bare Hans, Noordzee vijver!
En terwijl ze hun vuisten dreigend vastklemmen
Trekt de klauwen uit de modder van de octopus.
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Het water EBT, de vogels rusten
De Goede God loopt op de rustigste schoenen
De maan beweegt rustig in de lucht
De swanky van belachelijk gemaakt worden Holter waanvoorstellingen
Van Brazilië schijnt naar de riffen van Noorwegen
De zee als slapend staal, de grond
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
En vrede overal, in de zee, in het land
Plotseling als de roep van een roofdier in bendes:
De gruwel rolde, diep ademend
En sloot zijn ogen weer en sliep
En stromende zwarte golven.
Komen als razende paarden
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Eén schreeuw — de stad is gezonken
En honderdduizenden verdronken.
Waar gisteren nog geluid en grappige tafel
Een andere dag zwom de doofstomme vis
Vandaag reed ik over Rungholt.
De stad is minder dan zeshonderd jaar geleden.
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans
Trutz, Blanke Hans