June Tabor — No Man's Land / Flowers of the Forest songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "No Man's Land / Flowers of the Forest" van June Tabor.
Songteksten
Well, how do you do, Private William McBride?
Do you mind if I sit down here by your graveside?
And rest for awhile in the warm summer sun
I’ve been walking all day, and I’m nearly done
And I see by your gravestone you were only nineteen
When you joined the glorious fallen in 1916
Well, I hope you died quick and I hope you died clean
Or, Willam McBride, was it slow and obscene?
Did they beat the drum slowly?
Did they sound the pipe lowly?
Did the rifles fire o’er you as they lowered you down?
Did the bugles sing «The Last Post» in chorus?
Did the pipes play «The Flowers of the Forest»?
And did you leave a wife or a sweetheart behind?
In some loyal heart is your memory enshrined?
And though you died back in 1916
To that faithful heart are you always nineteen?
Or are you just a stranger without even a name
Forever enclosed behind some glass pane
In an old photograph, torn and tattered and stained
And fading to yellow in a brown leather frame?
Did they beat the drum slowly?
Did they sound the pipe lowly?
Did the rifles fire o’er you as they lowered you down?
Did the bugles sing «The Last Post» in chorus?
Did the pipes play «The Flowers of the Forest»?
Well, the sun it shines down on these green fields of France
The warm wind blows gently and the red poppies dance
The trenches have vanished now under the plow
No gas and no barbed wire, no guns firing now
But here in this graveyard it’s still No Man’s Land
And the countless white crosses in mute witness stand
To man’s blind indifference to his fellow man
And a whole generation who were butchered and damned
4. And I can’t help but wonder now, Willie McBride
Do all those who lie here know why they died?
Did you really believe them when they told you 'The Cause?'
Did you really believe that this war would end wars?
Well the suffering, the sorrow, the glory, the shame
The killing, the dying, it was all done in vain
For Willie McBride, it all happened again
And again, and again, and again, and again
Well how do you do, young Willie McBride
Do you mind if I sit here down by your graveside
And rest for a while 'neath the warm summer sun
I’ve been working all day and I’m nearly done
I see by your gravestone you were only nineteen
When you joined the dead heroes of nineteen-sixteen
I hope you died well and I hope you died clean
Or Willie McBride, was it slow and obscene
Did they beat the drum slowly, did they play the fife lowly
Did they sound the dead-march as they lowered you down
Did the bugles play the Last Post and chorus
Did the pipes play the 'Flooers o' the Forest'
And did you leave a wife or a sweetheart behind
In some faithful heart is your memory enshrined
Although you died back there in nineteen-sixteen
In that faithful heart are you ever nineteen
Or are you a stranger without even a name
Enclosed and forgotten behind the glass frame
In a old photograph, torn and battered and stained
And faded to yellow in a brown leather frame
The sun now it shines on the green fields of France
The warm summer breeze makes the red poppies dance
And look how the sun shines from under the clouds
There’s no gas, no barbed wire, there’s no guns firing now
But here in this graveyard it’s still no-man's-land
The countless white crosses stand mute in the sand
To man’s blind indifference to his fellow man
To a whole generaation that were butchered and damned
Now young Willie McBride I can’t help but wonder why
Do all those who lie here know why they died
And did they believe when they answered the cause
Did they really believe that this war would end wars
Well the sorrow, the suffering, the glory, the pain
The killing and dying was all done in vain
For young Willie McBride it all happened again
And again, and again, and again, and again
Songtekstvertaling
Hoe maakt u het, soldaat William McBride?
Vind je het erg als ik hier bij je graf ga zitten?
En rust voor een tijdje in de warme zomerzon
Ik loop al de hele dag en ik ben bijna klaar.
En ik zie aan je grafsteen dat je nog maar negentien was.
Toen u zich aansloot bij de glorieuze gevallen in 1916
Nou, ik hoop dat je snel stierf en ik hoop dat je netjes stierf.
Of, Willam McBride, was het langzaam en obsceen?
Sloegen ze langzaam op de trommel?
Hebben ze de pijp laag klinken?
Schoten de geweren op je toen ze je lieten zakken?
Zong The bugles "The Last Post" in chorus?
Speelden de pijpen 'the Flowers of the Forest'?
En heb je een vrouw of een liefje achtergelaten?
In een trouw hart is je geheugen verankerd?
En hoewel je stierf in 1916
Voor dat trouwe hart ben je altijd negentien?
Of ben je gewoon een vreemde zonder zelfs maar een naam
Voor altijd ingesloten achter een glazen ruit
Op een oude foto, gescheurd en verscheurd en bevlekt
En vervaagd tot geel in een bruin leren frame?
Sloegen ze langzaam op de trommel?
Hebben ze de pijp laag klinken?
Schoten de geweren op je toen ze je lieten zakken?
Zong The bugles "The Last Post" in chorus?
Speelden de pijpen 'the Flowers of the Forest'?
De zon schijnt op de groene velden van Frankrijk.
De warme wind waait zachtjes en de rode klaprozen dansen
De loopgraven zijn nu verdwenen onder de ploeg.
Geen gas en prikkeldraad, geen wapens.
Maar hier op dit kerkhof is het nog steeds niemandsland.
En de talloze witte kruizen in zwijgzame getuigenbank
Voor de blinde onverschilligheid van de mens tegenover zijn medemens.
En een hele generatie die afgeslacht en vervloekt waren.
4. En ik vraag me af, Willie McBride.
Weten al degenen die hier liggen waarom ze stierven?
Geloofde je ze echt toen ze je de oorzaak vertelden?'
Geloofde je echt dat deze oorlog een einde zou maken aan oorlogen?
Nou het lijden, het verdriet, de glorie, de schaamte
Het doden, het sterven, het is allemaal tevergeefs gedaan.
Voor Willie McBride gebeurde het allemaal weer.
En opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw
Hoe maakt u het, jonge Willie McBride
Vind je het erg als ik hier bij je graf ga zitten?
En rust voor een tijdje ' neath the warm summer sun
Ik heb de hele dag gewerkt en ik ben bijna klaar.
Ik zie aan je grafsteen dat je nog maar negentien was.
Toen je bij de dode helden van negentien-zestien ging
Ik hoop dat je goed gestorven bent en ik hoop dat je netjes gestorven bent.
Of Willie McBride, was het langzaam en obsceen
Beat they beat the drum slowly, did they play the fife lowly
Hoorden ze de dodenmars toen ze je lieten zakken?
Speelde de bugles de laatste Post en refrein
Speelden de pijpen de 'Flooers o ' The Forest'
En heb je een vrouw of een liefje achtergelaten?
In een trouw hart is je geheugen verankerd
Hoewel je daar in 1916 stierf.
In dat trouwe hart ben jij ooit negentien
Of ben je een vreemde zonder een naam?
Ingesloten en vergeten achter het glazen frame
Op een oude foto, gescheurd en geslagen en bevlekt
En vervaagd tot geel in een bruin lederen frame
De zon schijnt nu op de groene velden van Frankrijk.
De warme zomerbries laat de rode klaprozen dansen
En kijk hoe de zon onder de wolken schijnt.
Er is geen gas, geen prikkeldraad, er zijn geen wapens die nu afvuren.
Maar hier op dit kerkhof is het nog steeds niemandsland.
De talloze witte kruisen staan stil in het zand.
Voor de blinde onverschilligheid van de mens tegenover zijn medemens.
Aan een hele generatie die afgeslacht en verdoemd werd.
Willie McBride, ik vraag me af waarom.
Weten al degenen die hier liggen waarom ze stierven
En geloofden zij toen zij de weg verhoorden?
Dachten ze echt dat deze oorlog een einde zou maken aan oorlogen?
Nou het verdriet, het lijden, de glorie, de pijn
Het doden en sterven was allemaal tevergeefs.
Voor de jonge Willie McBride gebeurde het allemaal weer.
En opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw