June Tabor — Bentley and Craig songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bentley and Craig" van June Tabor.
Songteksten
In 1952 in Croydon town
The streets still scarred from the war
November that year food was scarcely off the ration
Two boys went out to rob a store
Two young boys went out to rob a store
Christopher Craig he was just sixteen
Derek Bentley he was nineteen
Craig had a Colt .45 in his pocket
Made him feel more like a man
Up on the roof of Barlow and Parker
Somebody saw them there
In a matter of minutes the police had arrived
When they heard the bell you bet them boys were scared
Craig he shouted, «I've got a gun!»
And he thought about the movies that he’d seen
And at Fell Road station the rifles out were signed
And police were soon back at the scene
Some of the police had got up onto the roof
Derek Bentley knew he never could escape
So he gave himself up and was put under arrest
And he begged his young friend Chris to do the same,
so people say
«Give me the gun,» the sergeant said
«Let him have it, Chris,» poor Bentley cried
And a shot rang out, tore the night in two
On that dirty roof a brave policeman died
Guilty of this murder both these boys were found
Craig was too young, not yet a man
Though he was under arrest when the fatal shot was
fired
Derek Bentley was judged old enough to hang
Derek, he was judged to be a man
Wandsworth jail, January twenty third
They took that poor boy’s life
Some people shouted, some people prayed
Some people hung their heads and cried
And the mother, she just hung her head and cried
All of you who sanctioned that boy’s death
There’s one thing left you could do You could pardon Derek Bentley who never took a life
For Derek Bentley, he can never pardon you
Derek Bentley, he can never pardon you
Songtekstvertaling
In 1952 in Croydon
De straten zijn nog steeds getekend door de oorlog.
November van dat jaar was het eten nauwelijks van het rantsoen
Twee jongens gingen een winkel beroven.
Twee jonge jongens gingen een winkel beroven.
Christopher Craig. hij was pas zestien.
Derek Bentley. hij was negentien.
Craig had een Colt .45 in zijn zak
Hij voelde zich meer een man.
Op het dak van Barlow en Parker.
Iemand heeft ze daar gezien.
Binnen enkele minuten was de politie gearriveerd.
Toen ze de bel hoorden wed je dat die jongens bang waren.
Craig riep: "ik heb een pistool!»
En hij dacht aan de films die hij had gezien.
En op Fell Road station werden de geweren getekend.
En de politie was al snel terug op de plaats delict.
Een aantal van de politie was op het dak gestapt.
Derek Bentley wist dat hij nooit kon ontsnappen.
Dus hij gaf zichzelf op en werd gearresteerd.
En hij smeekte zijn jonge vriend Chris om hetzelfde te doen.,
dat zeggen mensen.
"Geef me het pistool," zei de sergeant.
"Geef het hem, Chris," riep arme Bentley.
En een schot ging uit, scheurde de nacht in tweeën
Op dat vuile dak stierf een dappere politieman.
Schuldig aan deze moord. beide jongens werden gevonden.
Craig was te jong, nog geen man.
Hoewel hij gearresteerd was toen het fatale schot
schieten
Derek Bentley was oud genoeg om op te hangen.
Derek, hij werd beoordeeld als een man.
Wandsworth gevangenis, 23 januari
Ze namen het leven van die arme jongen.
Sommige mensen schreeuwden, sommige mensen baden
Sommige mensen hingen hun hoofd op en huilden.
En de moeder hing haar hoofd op en huilde.
Jullie allemaal die de dood van die jongen goedkeurden.
Er is nog één ding dat je kunt doen. je kunt Derek Bentley vergeven die nooit een leven nam.
Voor Derek Bentley, kan hij je nooit vergeven.
Derek Bentley, hij kan je nooit vergeven.