Julos Beaucarne — Peut-on peindre la mer en son entier songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Peut-on peindre la mer en son entier" van Julos Beaucarne.

Songteksten

C'était dans un pays lointain, il y a longtemps
Il y a mille ans, peut-être davantage
Comment se fait-il que je m’en souvienne?
Mon grand-père me l’a raconté
Qui le tenait lui-même de son grand-père
Qui le tenait lui-même de son grand-père
Qui le tenait lui-même de son grand-père
Il y a très longtemps donc, un roi dut quitter à la hâte son pays
Il eut juste le temps d’emporter sous son bras une peinture
Qui représentait son palais jouxtant la mer, les arbres et la végétation
Mais il était parti si vite que le peintre n’avait pas eu le temps de finir la
peinture
Et la mer n'était pas peinte en son entier
Mais peut-on peindre la mer en son entier?
En son exil, le roi eut un fils
Lorsque l’enfant mangea dans ses trois ans
Et que ses yeux furent assez aiguisés pour distinguer le vert du bleu et
l’orange du rouge
Le roi son père prit l’habitude de lui montrer chaque jour la peinture
Afin que, loin de son pays, l’enfant garde en mémoire le palais jouxtant la mer
Et les arbres et la végétation
Il lui expliquait «La mer n’est pas finie
Si je rentre chez nous un jour, j’appellerai le peintre pour qu’il la termine
Pour qu’il peigne la mer en son entier»
Il pensait à part soi «Peut-on peindre la mer en son entier ?»
Le prince son fils était émerveillé des merveilleuses couleurs
Du magnifique palais jouxtant la mer et des arbres et de la végétation
Il se passa bien des années
Le roi mourut comme cela arrive aux meilleurs
Comme ça m’arrivera inévitablement
Et comme cela vous arrivera sans doute
Et quelque temps plus tard, son fils vint dans le pays de son père
Et il vit enfin en vraie vue le palais jouxtant la mer, et les arbres et la
végétation
Mais lorsqu’il vit en vraie vue ce qu’il n’avait jamais vu qu’en peinture
Il fut profondément déçu
Il fit chercher partout le peintre qui était très vieux et lui dit
«Tu m’as, par ta peinture, totalement jeté dans l’erreur
Ce que tu as peint jadis pour mon père est bien plus beau que la réalité
Et pour ce mensonge, pour cette illusion dans laquelle je suis resté
Pendant tant d’années à cause de toi
Je veux te tuer
Mais avant cela, je veux que tu finisses la peinture
Je veux que tu peignes la mer en son entier»
Il pensait à part soi «Peut-on peindre la mer en son entier ?»
Le vieux peintre, tremblant, se fit apporter ses pinceaux et ses couleurs
Il peignit le restant de la mer si bien, de façon si vraie
Que la mer qu’il avait peinte se mit à déborder de la peinture
Et à envahir la pièce du palais où se trouvaient le jeune prince et sa cour
Ensuite, le vieux peintre, dans l’eau jusqu'à la taille
Peignit une barque, un mat et une voile
Et, devant le prince et la cour médusés
Il embarqua, peignit un vent qui soufflait à tout rompre
Hissa la voile et disparut à l’horizon de sa propre peinture

Songtekstvertaling

Het was in een ver land, lang geleden.
Duizend jaar geleden, misschien meer.
Hoe kan ik me dat herinneren?
Mijn grootvader vertelde het me.
Die hem van zijn grootvader zelf hield.
Die hem van zijn grootvader zelf hield.
Die hem van zijn grootvader zelf hield.
Een hele lange tijd geleden moest dus een koning haastig zijn land verlaten.
Hij had net tijd om een schilderij onder zijn arm te dragen.
Die zijn paleis naast de zee, bomen en vegetatie vertegenwoordigde.
Maar hij was zo snel vertrokken dat de schilder geen tijd had gehad om de
verf
En de zee was niet in zijn geheel geschilderd
Maar kunnen we de hele zee schilderen?
In zijn ballingschap had de koning een zoon.
Toen het kind at in zijn drie jaar
En dat zijn ogen scherp genoeg waren om groen van blauw te onderscheiden.
de oranje van de rode
De koning zijn vader raakte eraan gewend om hem elke dag het schilderij te laten zien.
Zodat, ver van zijn land, het kind in herinnering houdt het paleis grenzend aan de zee
En bomen en planten
Hij legde haar uit " de zee is nog niet voorbij
Als ik op een dag thuis kom, bel ik de schilder om het af te maken.
Om de zee in zijn geheel te schilderen»
Hij dacht bij zichzelf: "kunnen we de hele zee schilderen ?»
De prins zijn zoon was verbaasd over de prachtige kleuren
Van het prachtige Paleis grenzend aan de zee en bomen en vegetatie
Vele jaren gingen voorbij
De koning stierf terwijl het de beste overkomt.
Dat zal mij onvermijdelijk overkomen.
En hoe zal dit met u gebeuren zonder twijfel
En enige tijd later kwam zijn zoon naar het land van zijn vader.
En hij zag eindelijk in het echt het paleis naast de zee, en de bomen en de
vegetatie
Maar toen hij in het echt zag wat hij nooit had gezien behalve in het schilderen
Hij was diep teleurgesteld.
Hij zocht overal naar de schilder die erg oud was en vertelde hem
"Gij hebt mij, door uw schilderij, geheel in dwaling gebracht.
Wat je ooit voor mijn vader schilderde is veel mooier dan de werkelijkheid.
En voor deze leugen, voor deze illusie waarin ik bleef
Voor zoveel jaren door jou.
Ik wil je vermoorden.
Maar eerst wil ik dat je het schilderij afmaakt.
Ik wil dat je de hele zee schildert.»
Hij dacht bij zichzelf: "kunnen we de hele zee schilderen ?»
De oude schilder, bevend, werd gebracht zijn borstels en kleuren
Hij schilderde de rest van de zee zo goed, zo waar
Dat de zee die hij had geschilderd begon over te lopen met verf
En om de paleiskamer binnen te vallen waar de jonge prins en zijn hof zich bevonden.
Dan de oude schilder, in het water tot de taille
Beschilderde een boot, een mat en een zeil
En, voor de prins en Hof Medusa
Hij ging aan boord, schilderde een wind die blies om alles te breken.
Hij hief de sluier op en verdween aan de horizon van zijn eigen schilderij.