Julos Beaucarne — Les oiseaux ne volent plus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les oiseaux ne volent plus" van Julos Beaucarne.
Songteksten
Les oiseaux ne volent plus
Dans les arbres de l’hiver
Les fleurs ne poussent plus
Au flanc des coteaux verts
Les pins se penchent
Et regardent la mer
Dans mon âme se battent des spadassins errants
Des capitaines morts loin de leur bâtiment
Les yeux éteints comme d’anciens volcans
On tricote les jours
Comme une vieille horloge
On cuit le pain au four
On mange où l’on se loge
Le glas résonne
Comme coq en basse-cour
Un bateau est parti
Emportant ma colombe
Et il n’y a plus ici
Que de l’ombre
Les oiseaux ne volent plus
Dans les arbres de l’hiver
Les fleurs ne poussent plus
Au flanc des coteaux verts
Les pins se penchent
Et regardent la mer
Songtekstvertaling
Vogels vliegen niet meer.
In de winter bomen
Bloemen groeien niet meer.
Aan de kant van de groene hellingen
Pines bend
En kijk naar de zee
In mijn ziel zijn zwervende Zwaardvechters aan het vechten
Dode kapiteins weg van hun gebouw.
Uitgestorven ogen als oude vulkanen.
We breien op dagen
Als een oude klok.
We bakken brood in de oven.
We eten waar we verblijven
De glas resoneert
Als een lul in de achtertuin
Een boot is weg.
Mijn duif dragen
En er is hier niets meer.
Dan de schaduw
Vogels vliegen niet meer.
In de winter bomen
Bloemen groeien niet meer.
Aan de kant van de groene hellingen
Pines bend
En kijk naar de zee