Julos Beaucarne — Je ne songeais pas à Rose songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Je ne songeais pas à Rose" van Julos Beaucarne.
Songteksten
Je ne songeais pas à Rose;
Rose au bois vint avec moi;
Nous parlions de quelque chose,
Mais je ne sais plus de quoi.
J'étais froid comme les marbres;
Je marchais à pas distraits;
Je parlais des fleurs, des arbres
Son il semblait dire: Après?
La rosée offrait ses perles,
Le taillis ses parasols;
J’allais; j'écoutais les merles,
Et Rose les rossignols.
Je ne songeais pas à Rose;
Rose au bois vint avec moi;
Nous parlions de quelque chose,
Mais je ne sais plus de quoi.
Moi, seize ans, et l’air morose.
Elle vingt; ses yeux brillaient.
Les rossignols chantaient Rose
Et les Merles me sifflaient.
Rose, droite sur ses hanches,
Leva son beau bras tremblait
Pour prendre une mûre aux branches
Je ne vis pas son bras blanc.
Je ne songeais pas à Rose;
Rose au bois vint avec moi;
Nous parlions de quelque chose,
Mais je ne sais plus de quoi.
Une eau courait, fraîche et creuse,
Sur les mousses de velours
Et la nature amoureuse
Dormait dans les grands bois sourds.
Rose défit sa chaussure,
Et mit, d’un air ingénu,
Joli petit pied dans l’eau pure
Je ne vis pas son pied nu Je ne songeais pas à Rose;
Rose au bois vint avec moi;
Nous parlions de quelque chose,
Mais je ne sais plus de quoi.
Je ne savais que lui dire;
Je la suivais dans le bois,
La voyant parfois sourire
Et soupirer quelquefois.
Je ne vis qu’elle était belle
Qu’en sortant des grands bois sourds.
— Soit; n’y pensons plus ! dit-elle,
Depuis, j’y pense toujours.
Je ne songeais pas à Rose;
Rose au bois vint avec moi;
Nous parlions de quelque chose,
Mais je ne sais plus de quoi.
La rosée offrait ses perles,
Le taillis ses parasols;
J’allais; j'écoutais les merles,
Et Rose les rossignols.
Je ne vis qu’elle était belle
Qu’en sortant des grands bois sourds.
— Soit; n’y pensons plus ! dit-elle,
Depuis, j’y pense toujours.
Songtekstvertaling
Ik dacht niet aan Rose.;
Rose to the wood kwam met me mee.;
We hadden het ergens over.,
Maar ik weet niet wat nog meer.
Ik had het zo koud als knikkers.;
Ik liep in afgeleid voetspoor.;
Ik had het over bloemen, bomen.
Hij leek te zeggen: erna?
De dauw bood zijn parels aan.,
Het knippen van zijn paraplu ' s;
Ik ging, ik luisterde naar de merels.,
En Rose De Nightingales.
Ik dacht niet aan Rose.;
Rose to the wood kwam met me mee.;
We hadden het ergens over.,
Maar ik weet niet wat nog meer.
Ik, 16 jaar oud, en jij ziet er somber uit.
Zij twintig; haar ogen schenen.
De nachtegalen sang Roze
En de merels fluiten naar me.
Roze, recht op haar heupen.,
Tilde haar mooie arm trilde.
Om een BlackBerry naar de takken te brengen
Ik zie zijn witte arm niet.
Ik dacht niet aan Rose.;
Rose to the wood kwam met me mee.;
We hadden het ergens over.,
Maar ik weet niet wat nog meer.
Een water liep, vers en hol,
Op schuim van fluweel
En de natuur in liefde
Ik sliep in de grote dove bossen.
Rose maakt haar schoen los.,
En mit, van een naïeve lucht,
Mooie kleine voet in zuiver water
Ik zag zijn blote voet niet ik dacht niet aan Rose;
Rose to the wood kwam met me mee.;
We hadden het ergens over.,
Maar ik weet niet wat nog meer.
Ik wist niet wat ik tegen haar moest zeggen.;
Ik volgde haar het bos in.,
Haar soms zien glimlachen
En soms Zuchten.
Ik zag alleen dat ze mooi was.
Dat komt uit de grote dove bossen.
- Laten we er niet meer aan denken ! ze zegt,
Ik heb er sindsdien over nagedacht.
Ik dacht niet aan Rose.;
Rose to the wood kwam met me mee.;
We hadden het ergens over.,
Maar ik weet niet wat nog meer.
De dauw bood zijn parels aan.,
Het knippen van zijn paraplu ' s;
Ik ging, ik luisterde naar de merels.,
En Rose De Nightingales.
Ik zag alleen dat ze mooi was.
Dat komt uit de grote dove bossen.
- Laten we er niet meer aan denken ! ze zegt,
Ik heb er sindsdien over nagedacht.