Julio Jaramillo — Reminiscencias songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Reminiscencias" van Julio Jaramillo.
Songteksten
Amada es imposible borrar de mi memoria
me persigue el recuerdo de tu extraño mirar.
Esa risa tan tuya tus labios tentadores
que dejaron su encanto prendido en mi ansiedad.
En mi alma vagabunda se fundió el alma tuya como el
llano se funde cuando lo besa el sol.
Por eso aunque otros labios me dieron su ternura
ninguno como el tuyo llego a mi corazón
Fueron los ojos tuyos temas de mis canciones
Fueron los labios tuyos música en mi cantar
Y Ahora son tus ojos mi pena y mis dolores
Son esos labios tuyos mi destino fatal.
«Dicen que con el tiempo los recuerdo se esfuma,
Se ahonda en el olvido lo que fue una pasión,
Mentira, cuando mueras y bajas a mi tumba
veras que aun por ti arde la llama de mi amor.»
En mi loca bohemia he amado a otras mujeres
con la fe infinita del que quiere olvidar
mas siempre me atormenta tus ojos soñadores
y nostálgicamente suspiro al evocar.
Que de reminiscencias hay en los sueños míos
crepúsculos entero he llorado por ti
que aun están mis ojos del llanto humedecidos
evocando esas horas que aun viven en mi."
(Grazie a victor ruilova per questo testo)
Songtekstvertaling
Geliefd is onmogelijk te wissen uit mijn geheugen
Ik word achtervolgd door de herinnering aan jouw vreemde blik.
Die lach zo de jouwe je verleidelijke lippen
ze lieten hun charme op mijn angst.
In mijn ziel Wanderer smolt je ziel als de
het smelt als de zon hem kust.
Daarom gaven andere lippen me hun tederheid.
niemand zoals jij bereikte mijn hart.
Waren jouw ogen thema ' s van mijn liedjes
Was je lippen muziek in Mijn Zingen
En nu zijn jouw ogen mijn verdriet en mijn verdriet
Die lippen van jou zijn mijn fatale lot.
"Ze zeggen dat na verloop van tijd ik me ze herinner vervagen,
Graven in de vergetelheid wat een passie was,
Lieg, als je sterft en naar mijn graf komt
je zult zien dat zelfs voor jou de vlam van mijn liefde brandt.»
In mijn gekke Bohemen heb ik van andere vrouwen gehouden.
met het oneindige geloof dat hij wil vergeten
maar ik word altijd gekweld door je dromerige ogen.
en nostalgisch zucht ik als ik roep.
Wat herinneringen zijn er in mijn dromen
de hele schemering heb ik om je gehuild.
dat mijn huilende ogen nog steeds vochtig zijn
het oproepen van die uren die nog in me leven."
(Dank aan victor ruilova voor deze tekst)