Juliette — La ballade d'Eole songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La ballade d'Eole" van Juliette.
Songteksten
Lorsque je me sens las de jouer avec les vagues,
Les roseaux de Camargue ou les fumées de Prague,
Il m’arrive parfois, du haut de mon royaume,
De compter tous les noms que m’ont donnés les hommes:
Sirocco par ici, Tramontane à côté,
Zéphyr un peu plus loin et ailleurs Alizés,
Simoun ou bien Mistral, Aquilon ou Blizzard,
Autant de patronymes exotiques et bizarres,
�?tranges inventions d’esprits à ras de terre,
Comme s’il y avait des frontières dans l’air.
Non, je n’ai pas de frères et c’est moi et moi seul,
Des Rocheuses à l’Oural, qui souffle à fendre gueule.
On me dit bise ou vent d’Autan.
On me divise en vingt en cent
Mais c’est en vain qu’on jase autant.
Je suis le même Ouest ou le vent,
Vent de l’instant ou vent d’avant,
Vandale ici, là, vivifiant.
Je suis unique et de tout temps.
Je ne suis qu’un, je suis le vent.
Je suis né bien avant que vos savants n’inventent
Les voiles que je gonfle et, même, je me vante
D'être ici-bas ce qu’on eût pu voir de plus vieux,
S’il avait existé en ce temps là des yeux.
Je survolais déjà les Andes et l’Aventin,
Dévalais les avens, les vals et les ravins
Bien avant que la pluie ne les ait fait verdir,
Bien avant que la vie ne les ait fait fleurir
Et c’est moi, je l’avoue sans offenser le Diable
Et sa peau de serpent, qui me rendit coupable,
D’une haleine fiévreuse, d’avoir soufflé à Eve
L’idée qui l'évinça de son jardin de rêve.
Vent de l’instant ou vent d’avant,
Vandale ici, là, vivifiant,
Je suis unique et de tout temps.
Je ne suis qu’un, je suis le vent
Et si j’oublie parfois les parfums enivrants
Dont je me suis gavé, j’en ramène souvent
Si loin de leur berceau qu’ils s’en viennent changer
L’humeur et les pensées des quidams étonnés.
Lorsque, dans les nuits chaudes de Bahia,
Sans mobile apparent et malgré la samba,
Un coeur soudain se glace, un sourire se brise,
C’est que je traîne encore un soupçon de banquise
Et quand, dans l’aube blême d’un hiver berlinois,
En dépit des murs gris des flocons qui tournoient,
Un émoi se réveille, une bouche fredonne,
C’est que je m’en reviens des Indes ou de Vérone.
Vent de l’instant ou vent d’avant,
Vandale ici, là, vivifiant,
Je suis unique et de tout temps.
Je ne suis qu’un, je suis le vent.
Mon empire est immense et recouvre le monde
Mais, parfois, je me lasse de l'éternelle ronde.
Alors, fou de tourner tout autour de ma boule,
Je dévaste et je hurle, j’arrache et je chamboule
Ou, plus vicieux, j’insuffle aux hommes ma démence
Et, de leurs ouragans, je ricane en silence.
J’attise un peu leurs feux et puis, calmé, je file
�? l’autre bout du globe en des lieux plus tranquilles.
Là, j’oublie mes bravades, leurs braises et me fais brise.
Je soulève la robe des belles que je grise,
Ravivant en passant chez les passants ravis
L’envie d'être le vent à qui tout est permis.
On me dit bise ou vent d’Autan.
Songtekstvertaling
Als ik moe ben om met de golven te spelen,
Camargue riet of Praagse dampen,
Het overkomt me soms, vanuit de top van mijn Koninkrijk.,
Om alle namen te tellen die mannen me hebben gegeven.:
Sirocco deze kant op, Tramontane hiernaast.,
Zephyr een beetje verder en elders passaatwinden,
Simoun of Mistral, Aquilon of Blizzard,
Zoveel exotische en bizarre patronymics,
�?uitvindingen van geesten op het terrein,
Alsof er grenzen in de lucht zijn.
Nee, Ik heb geen broers en ik ben alleen.,
Van de Rocky Mountains tot de Oeral, die op de crack mouth blaast.
Ze noemen me kiss or wind of Autan.
Ze verdelen me in twintig in honderd.
Maar het is tevergeefs dat we zoveel krijgen.
Ik ben hetzelfde westen of wind,
Wind van het moment of wind van de voorkant,
Vandal hier, daar, verkwikkend.
Ik ben uniek en aller tijden.
Ik ben er maar één, Ik ben de wind.
Ik ben al lang geboren voordat jouw wetenschappers ...
De zeilen die ik opblaas en, zelfs, Ik schep op
Om hier te zijn wat we ouder hadden kunnen zien.,
Als hij in die tijd had bestaan, ogen.
Ik vloog al over de Andes en de Aventine.,
Door de Ravens, walsen en ravijnen
Lang voordat de regen ze groen maakte.,
Lang voordat het leven hen deed bloeien
En ik ben het, Ik geef het toe zonder de duivel te beledigen.
En zijn slangenhuid, waardoor ik schuldig was.,
Met een koortsige adem, voor het blazen van Eve
Het idee dat hem uit zijn droomtuin dreef.
Wind van het moment of wind van de voorkant,
Vandal hier, daar, verkwikkend,
Ik ben uniek en aller tijden.
Ik ben maar één, Ik ben de wind
En als ik soms de bedwelmende parfums vergeet
Waarvan ik gegeten heb, breng ik vaak terug
Zo ver van hun wieg dat zij komen om te veranderen.
De stemming en gedachten van quidams verbaasd.
Wanneer in de hete nachten van Bahia,
Zonder duidelijk motief en ondanks de samba,
Een hart bevriest plotseling, een glimlach breekt,
Het is dat ik nog steeds een vleugje ijs meesleep.
En wanneer, in de sombere ochtend van een Berlijnse winter,
Ondanks de grijze wanden van de vlokken die roteren,
Een emotie ontwaakt, een mond zoemt,
Ik herinner me alleen de Indië of Verona.
Wind van het moment of wind van de voorkant,
Vandal hier, daar, verkwikkend,
Ik ben uniek en aller tijden.
Ik ben er maar één, Ik ben de wind.
Mijn rijk is immens en bedekt de wereld.
Maar soms word ik moe van de eeuwige ronde.
Zo gek om rond mijn bal te draaien,
Ik verwoest en ik schreeuw, ik scheur en ik schud
Of, erger nog, Ik geef mannen met mijn dementie.
En, van hun orkanen, giechel ik in stilte.
Ik begin hun branden een beetje en dan, gekalmeerd, ik ren
�? aan de andere kant van de wereld op rustiger plaatsen.
Hier vergeet ik mijn bravoure, hun kolen en laat me breken.
Ik til de jurk van het mooie dat ik Grijs,
De blijde voorbijgangers komen voorbij.
Het verlangen om de wind te zijn aan wie alles is toegestaan.
Ze noemen me kiss or wind of Autan.