Juliette Gréco — Un art assez difficile songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un art assez difficile" van Juliette Gréco.
Songteksten
La vie est un mélange assez subtil
Quelques gouttes de sang, un doigt d' chlorophylle
Qui se mélangent dans les odeurs de la ville
Pour ensuite s'écouler comme de la résine
Tu le sais bien
Tout ne tient qu'à un fil
Qu’il soit d' nylon, de soie, d' crinoline
Je le sais bien
J’ai passé tant de deals
Je ne suis plus qu’une simple héroïne
La vie est un art parfois très difficile
Que l’on pétrit un peu comme de l’argile
Elle s’avère parfois tellement indocile
Qu’elle soit au féminin ou bien masculine
Tu le sais bien
Je n' suis pas si facile
J’ai emprunté la route des cimes
J’ai dansé tant de fois
Au bord de l’abîme
Je m' suis accrochée à l’adrénaline
La vie peut parfois avoir des coups de spleen
Quand sa pupille se fait soudain si féline
Elle aperçoit alors, elle s’imagine
Toutes les belles choses que l’on assassine
Tu le sais bien
Je manque de discipline
Je suis la femme parfois androgyne
Je n’ai jamais été une figurine
À ce jeu-là, je serai jamais encline
La vie n’est qu’une toute petite machine
C’est un peu ça qui, malgré tout, me fascine
Elle s’embrasse, elle se transmet, se contamine
Dans le sourire d’une petite gamine
Tu le sais bien
Je me fais de la bile
Pour mon amour si fidèle, inutile
Nos vies ne devraient jamais se finir
Dans un triste et magnifique champ de ruines
La vie est un art vraiment très difficile
Tu le sais bien
Tout ne tient qu'à un fil
Songtekstvertaling
Het leven is een vrij subtiele mix
Een paar druppels bloed, een vinger chlorofyl
Die zich vermengt met de geuren van de stad
Om dan te stromen als hars
Dat weet je.
Het gaat allemaal om één draad.
Of het nu nylon, zijde, crinoline is
Dat Weet ik.
Ik heb zoveel deals meegemaakt.
Ik ben maar een heldin.
Het leven is een kunst soms heel moeilijk
Dat we een beetje kneden als klei
Ze blijkt soms zo onvermoeibaar te zijn.
Of het nu vrouwelijk of mannelijk is
Dat weet je.
Zo makkelijk ben ik niet.
Ik nam de weg naar de pieken
Ik heb zo vaak gedanst.
Aan de rand van de afgrond
Ik klampte me vast aan de adrenaline.
Het leven kan soms miltfoto ' s hebben.
Als haar pupil plotseling zo katachtig wordt
Ze ziet dan, ze verbeeldt zich zichzelf
Alle mooie dingen die je vermoordt
Dat weet je.
Ik mis discipline.
Ik ben de soms androgyne vrouw
Ik ben nooit een figuur geweest.
Bij dit spel, zal ik nooit geneigd zijn
Het leven is maar een kleine machine.
Het is een beetje dat, ondanks alles, fascineert me
Ze kust, ze geeft zichzelf over, vervuilt zichzelf.
In de glimlach van een klein meisje
Dat weet je.
Ik maak mezelf gal
Voor mijn liefde zo trouw, nutteloos
Ons leven mag nooit eindigen.
In een triest en mooi ruïneveld
Het leven is een heel moeilijke kunst.
Dat weet je.
Het gaat allemaal om één draad.