Julien Clerc — Sur Tes Pas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sur Tes Pas" van Julien Clerc.
Songteksten
Je garde le souvenir précieux
De tes joies et de tes rires
Je garderai comme un cadeau
Ma si nouvelle solitude
Tu ne reviendras pas sur tes pas
Tu ne verras plus le rivage
Et puis un jour tu m’oublieras
Tu ne reviendras pas sur tes pas
Pendant ce temps tu vieilliras
Dans un quotidien sans charme
Pendant ce temps tu regretteras
Parfois tu verseras des larmes
Qui couleront comme un cadeau
Que je te fais bien à distance
Qui te diront le froi de l’eau
Et puis le poids de la souffrance
Pendant ce temps tu changeras
Et tu prendras des habitudes
Parfois peut-être tu penseras
À notre si brève aventure
Et un jour comme par un hasard
Qui dissimule nos mystères
On se rencontrera trop tard
Avec nos rides dernières
J’aurai conservé ton cadeau
Cette si vieille solitude
Je te dirai «tiens il fait beau
Marchons un peu, le vent est dur»
Tu voudras revenir sur tes pas
Et revoir le vieux rivage
Tu penseras comme autrefois
Mais quand tu te retourneras
Je ne serai déjà plus là
Il fait calme dans ma solitude
Tes rides apparues loin de moi
Me seront comme des meurtrissures, des meurtrissures
Je ne reviendrai pas sur mes pas
Je t’abandonne là le rivage
Où un jour tu m’oublieras
Bien avant la fin de ton Age
Songtekstvertaling
Ik bewaar de kostbare herinnering
Van je vreugde en je gelach
Ik zal het houden als een geschenk
Mijn nieuwe eenzaamheid
Je zult niet in je voetsporen treden.
Je zult de kust nooit meer zien.
En op een dag zul je me vergeten
Je zult niet in je voetsporen treden.
Ondertussen zul je oud worden.
In een dag zonder charme
Ondertussen zul je er spijt van krijgen.
Soms huil je.
Dat zal stromen als een geschenk
Dat ik je goed doe op afstand
Wie zal je de kou van het water vertellen?
En dan het gewicht van het lijden
Ondertussen zult u veranderen
En je krijgt gewoontes.
Soms denk je misschien
Op ons korte avontuur
En op een dag alsof het toeval is
Die onze mysteries verbergt.
We zien elkaar te laat.
Met onze nieuwste rimpels
Ik zal je geschenk bewaard hebben.
Deze oude eenzaamheid
Hier is het prachtig.
Laten we een beetje lopen, de wind is hard»
Je zult weer op de been willen komen.
En zie de oude kust
Je zult denken zoals vroeger.
Maar als je je omdraait
Ik zal hier niet meer zijn.
Het is rustig in mijn eenzaamheid.
Je rimpels kwamen ver van me vandaan.
Ik ben als blauwe plekken, blauwe plekken.
Ik zal niet in mijn voetsporen treden.
Ik laat je hier aan wal.
Waar je me op een dag zult vergeten
Lang voor het einde van je leeftijd