Julien Clerc — Le chemin des rivières songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le chemin des rivières" van Julien Clerc.
Songteksten
Je sens le bois se faire à ma peau
Je sens l’hiver se faire à mon âme
Et mes souvenirs doucement prendre l’eau
Comme un bateau au vent de l’automne
Je sens mes os usés d’exister
Je sens mes mains usées d’impatience
Et de caresses de gestes fanés
Je sens venir ma dernière danse
J’ai tout perdu déjà mille fois
Tout oublié sauf quelques étoiles
J’ai tout aimé même les dégâts
Même l’ennui même les froids
J’ai tout aimé même les chagrins
Même la peine et sa déchirure
Et le plaisir de tant vivre en vain
Et le désir inutile torture
Je sens la brume emporter mes plaines
Je sens le vent plier mes vaisseaux
Et mes envies autrefois souveraines
Dorment tranquilles au creux de mon dos
Si j’ai perdu le goût de naufrages
SI j’ai perdu le goût des chimères
C’est qu’enfin je suis devenu sage
J’ai perdu le chemin des rivières
J’ai tout cherché l’amour ses drames
L’enfer le ciel et l’inespéré
J’ai tout creusé l'étrange et l’infâme
Les fleurs du mal les pauvres regrets
J’ai tout aimé même l’amertume
Même l’absence douleur oubliées
J’ai tout aimé l’enfance monotone
Et la jeunesse au coeur emballé
JE sens le bois se faire à ma peau
Je sens la pierre se faire à mon âme
Et chaque jour est comme un cadeau
Chaque matin est comme une flamme
(Merci à christine joiret pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ik voel het hout op mijn huid komen.
Ik voel de winter komen naar mijn ziel
En mijn herinneringen nemen zachtjes het water
Als een boot in de wind van de herfst
Ik voel dat mijn Versleten botten bestaan.
Ik voel mijn handen Versleten met ongeduld.
En strelingen van verbleekte gebaren.
Ik voel mijn laatste dans aankomen.
Ik heb alles al duizend keer verloren.
Allemaal vergeten, behalve een paar sterren.
Ik vond alles leuk, zelfs de schade.
Zelfs verveling zelfs de kou
Ik vond alles leuk, zelfs verdriet.
Zelfs de pijn en de traan
En het plezier om zo tevergeefs te leven
En onnodig verlangen marteling
Ik voel de mist mijn vlaktes wegnemen
Ik voel de wind mijn vaten buigen
And my once sovereign desires
Slaap rustig in de holte van mijn rug
Als ik de smaak van scheepswrakken kwijt ben
Als ik de smaak van chimera ' s kwijt ben
Het is dat ik eindelijk wijs ben geworden.
Ik verloor de weg van de rivieren
Ik heb allemaal liefde gezocht voor zijn drama ' s.
Hel hemel en het onverwachte
Ik groef alle vreemde en beruchte
De bloemen van het kwaad de arme spijt
Ik hield van alles, zelfs bitterheid.
Zelfs de afwezigheid van vergeten pijn
Ik hield van alles wat een monotone jeugd was.
En jeugd in hart vol
Ik voel het hout op mijn huid komen.
Ik voel de steen in mijn ziel.
En elke dag is als een geschenk
Elke ochtend is als een vlam
(Dank aan christine joiret voor deze woorden)