Julien Clerc — Bec De Lièvre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bec De Lièvre" van Julien Clerc.
Songteksten
Les gens comme lui
Ne font plus les foires
Alors il essaye les histoires
Mais personne n'écoute un seul mot
C’est toujours trop bas
Ou trop haut…
Son visage de confection
Est sans mesures et sans finitions
Il est loin d’etre distingué Comme un chien qu’on a oublié
De noyer…
Pendant le temps
Le front de mer, est un peu saoul
Il va, il vient
Il est jaloux
Comme sa levre qui s’anime
D’une mareé de salivé
Qui monte doucement vers vous…
Vers vous…
Les dames, qui l’empeche de les regarder
Car il pourrait bien les déranger
Alors il crache ses sanglots
Dans les fleurs tendres des roseaux
Son visage de confection
Est sans mesures et sans finitions
Il est loin d’etre distingué
Comme un chien qu’on a oublié
De noyer…
Pendant le temps
Le front de mer, est un peu saoul
Il va, il vient
Il est jaloux
Comme sa levre qui s’anime
D’une mareé de salivé
Qui monte doucement vers vous…
Vers vous…
Mais il en est sur maintenant
On ne le regardera jamais plus comme avant
«Bex de lievre» est le seul survivant
D’une rage rouge saignée a blanc
Saignée a blanc
Songtekstvertaling
Mensen zoals hij.
Maak geen beurzen meer
Dus hij probeert de verhalen
Maar niemand luistert naar één woord
Het is altijd te laag.
Of te hoog…
Zijn kleermakersgezicht
Zonder metingen en zonder afwerking
Hij is verre van te onderscheiden als een hond die we vergeten zijn.
Walnut…
Gedurende de tijd
De waterkant, is een beetje dronken
Hij gaat, hij komt
Hij is jaloers.
Zoals zijn stalhouderij die tot leven komt
Van een vloed van speeksel
Die zachtjes naar je toe stijgt…
Op jou.…
De dames, die voorkomen dat hij ze in de gaten houdt
Omdat het hen misschien stoort.
Dus hij spuugt zijn snikken uit.
In de tedere bloemen van riet
Zijn kleermakersgezicht
Zonder metingen en zonder afwerking
Het is verre van gedistingeerd.
Als een hond die we vergeten zijn.
Walnut…
Gedurende de tijd
De waterkant, is een beetje dronken
Hij gaat, hij komt
Hij is jaloers.
Zoals zijn stalhouderij die tot leven komt
Van een vloed van speeksel
Die zachtjes naar je toe stijgt…
Op jou.…
Maar nu weet hij het zeker.
We zullen nooit meer naar hem kijken zoals vroeger.
"Bex van Hare" is de enige overlevende
Van een bloedende rode woede naar Wit
Bloedend Wit