Julie Zenatti — Un cœur en ville songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un cœur en ville" van Julie Zenatti.
Songteksten
Aux premières lueurs de l’aube, la ville est une promesse
La foule s’empare du moindre espace comme d’une chance
Dans les cafés, les jardins, des rendez vous paraissent
Des solitudes glissent sur le pavé en silence
Et rester là, planter là au carrefour de la vie
Eperdue, et perdue entre le jour et la nuit
Je t’attends immobile, mais tu ne viendras pas à l’endroit où je t’aime
Je t’attends comme une ile
Les boulevards se remplissent et mes yeux font de même
Des le ciel orange dans tous les quartiers, certains se pressent
Les amoureux naïfs se graffent à jamais sur un banc
Puis la nuit veille sur la ville, les lumières comme une messe
Quelques vieux ralentissent le pas en attendant
Et rester là, planter là au carrefour de la vie
Eperdue, et perdue entre le jour et la nuit
Je t’attends immobile, mais tu ne viendras pas à l’endroit où je t’aime
Je t’attends comme une ile
Les boulevards se remplissent et mes yeux font de même
Et moi je reste là, planter au carrefour de ma vie
Eperdue, et perdue entre le jour et la nuit
Je t’attends immobile, mais tu ne viendras plus à l’endroit où je t’aime
Je t’attends comme une ile
Non tu ne viendras plus à l’endroit ou je t’aime
Je t’attends immobile
Les boulevards se remplissent et mes yeux font de même
(Merci à Cédric Ln pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Bij zonsopgang is de stad een belofte
De menigte grijpt de minste ruimte als een kans
In cafés, tuinen, afspraken verschijnen voor u
De rust glijdt in stilte over de stoep.
En daar staan, daar planten op het kruispunt van het leven
Verloren, en verloren tussen dag en nacht
Ik wacht onbeweeglijk op je, maar je komt niet naar de plek waar ik van je hou.
Ik wacht op je als een eiland.
De boulevards vullen zich en mijn ogen doen hetzelfde.
Van de oranje hemel in alle buurten, sommige haasten zich
Naïeve geliefden krabben zich voor altijd op een bank.
Dan waakt de nacht over de stad, de lichten als een massa
Sommige oude vertragen het tempo in de tussentijd
En daar staan, daar planten op het kruispunt van het leven
Verloren, en verloren tussen dag en nacht
Ik wacht onbeweeglijk op je, maar je komt niet naar de plek waar ik van je hou.
Ik wacht op je als een eiland.
De boulevards vullen zich en mijn ogen doen hetzelfde.
En ik sta daar, te planten op het kruispunt van mijn leven
Verloren, en verloren tussen dag en nacht
Ik wacht onbeweeglijk op je, maar je komt niet meer naar de plek waar ik van je hou.
Ik wacht op je als een eiland.
Nee, je komt niet naar de plek waar ik van je hou.
Ik wacht op je bewegingsloos
De boulevards vullen zich en mijn ogen doen hetzelfde.
(Dank aan Cedric in voor deze woorden)