Juliane Werding — Man muß das Leben eben nehmen wie das Leben eben ist songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Man muß das Leben eben nehmen wie das Leben eben ist" van Juliane Werding.
Songteksten
Ich sah im Kerzenlicht nur seine Hnde,
Die Glut der Zigarette und ein Bier,
Der Abend war fr mich schon fast zu Ende,
Da lschte er das Licht und kam zu mir.
Er wollte einfach mehr als ich erlaubte,
Er dachte wohl, im Dunkeln kriegt er mich,
Und als ich ihm die letzte Hoffnung raubte,
Da drehte ich mich um und sagte ihm:
Man mu das Leben eben nehmen wie das Leben eben ist,
Wie wr’s denn, mein Junge, wenn du heut' 'ne andre ksst,
Denn erstens kommt es anders, als man meistens zweitens
Denkt,
Man kriegt in diesem Leben leider nichts geschenkt.
Er hrte nicht auf das, was ich ihm sagte,
Ich dachte mir, aus Schaden wird man klug,
Und als er mich nach meinem Heimweg fragte,
Da war erfr mich grade gut genug.
Er nahm mich mit in seinem groen Wagen,
Als Preis dafr wollt; er noch mit zu mir.
Da packte ich ihn fest an seinem Kragen,
Und setzte ihn ganz einfach vor die Tr.
Man mu das Leben eben nehmen wie das Leben eben ist,
Wie wr’s denn, mein Junge, wenn du heut' 'ne andre ksst,
Denn erstens kommt es anders, als man meistens zweitens
Denkt,
Man kriegt in diesem Leben leider nichts geschenkt.
Er gab nicht auf und rannt hinter mir her,
Doch ich war Gottseidank viel schneller als er.
Ich lschte schnell das Licht,
Er sah die Treppe nicht,
Und polterte und stolperte hinaus.
Man mu das Leben eben nehmen wie das Leben eben ist,
Wie wr’s denn, mein Junge, wenn du heut' 'ne andre ksst,
Denn erstens kommt es anders, als man meistens zweitens
Denkt,
Man kriegt in diesem Leben leider nichts geschenkt.
Man mu das Leben eben nehmen wie das Leben eben ist,
Wie wr’s denn, mein Junge, wenn du heut' 'ne andre ksst,
Denn erstens kommt es anders, als man meistens zweitens
Denkt,
Man kriegt in diesem Leben leider nichts geschenkt.
Songtekstvertaling
Ik zag in het kaarslicht alleen zijn handen,
De gloed van de sigaret en een biertje,
De avond was bijna voorbij voor mij.,
Toen doofde hij het licht en kwam tot mij.
Hij wilde meer dan ik had toegestaan.,
Hij dacht waarschijnlijk dat hij me in het donker zou krijgen.,
En toen ik hem beroofde van zijn laatste hoop,
Toen draaide ik me om en vertelde hem:
Je moet het leven nemen zoals het leven is.,
Hoe zou het dan zijn, mijn jongen, als je vandaag nog een ksst een,
Want ten eerste, het komt anders dan gewoonlijk.
Denken,
Helaas krijg je niets in dit leven.
Hij luisterde niet naar wat ik zei.,
Ik dacht bij mezelf, van schade wordt men wijs.,
En toen hij me vroeg over mijn weg naar huis,
Sinds erfr net goed genoeg was.
Hij nam me mee in zijn grote auto.,
Als prijs daarvoor, hij is nog steeds bij me.
Sinds ik hem stevig vastpakte bij zijn kraag.,
En zet hem gewoon voor de Tr.
Je moet het leven nemen zoals het leven is.,
Hoe zou het dan zijn, mijn jongen, als je vandaag nog een ksst een,
Want ten eerste, het komt anders dan gewoonlijk.
Denken,
Helaas krijg je niets in dit leven.
Hij gaf niet op en rende achter me aan.,
Maar godzijdank was ik veel sneller dan hij.
Ik doofde snel het licht,
Hij zag de trap niet.,
En gerommeld en gestruikeld.
Je moet het leven nemen zoals het leven is.,
Hoe zou het dan zijn, mijn jongen, als je vandaag nog een ksst een,
Want ten eerste, het komt anders dan gewoonlijk.
Denken,
Helaas krijg je niets in dit leven.
Je moet het leven nemen zoals het leven is.,
Hoe zou het dan zijn, mijn jongen, als je vandaag nog een ksst een,
Want ten eerste, het komt anders dan gewoonlijk.
Denken,
Helaas krijg je niets in dit leven.