Julia Ecklar — Terminus Est songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Terminus Est" van Julia Ecklar.
Songteksten
The shadow hovers o’er us, old and long
Its power fuligin and vast
Tradition slithers 'round us
Like serpent’s coils it’s bound us
Bound us to the shadow of the torturer’s mask
An ancient place the one I have and hold
An ancient lesson I do learn
Our job to slay the people
Our place to do the evil
«Pity the poor prisoners, may the torturers burn!»
We must not sway beneath our heinous work;
Compassion is the greatest crime
I take one life in kindness
They damn me for my blindness
And I’ll bear that stigma 'till the end of my time
Her memories haunt me when I’m most alone;
No longer can I see the right
Unwilling penance claws me
Conciliation draws me
Into my grim future, into Urth’s blackest night
The sword of this sad lictor of uncounted deaths can tell
Her blade marks the division between living death and Hell
So as I journey toward a hated post
Despair is in her finest hour
Upon God’s path must I tread
My fate to make and raise dead
Wielding like a sword an old and Urth-saving power
If I but knew the use of what I’ve learned
Some hope might override my strife
Can death be so appalling?
Humanity is calling
Me to be their Savior at the risk of my life
While I must sow the Death from which a new sun must rise
Songtekstvertaling
De schaduw zweeft over ons, Oud en lang
De kracht van fuligin en uitgestrekt
Traditie slithers ' om ons heen
Als slangenspoelen die ons vastbinden.
Gebonden aan de schaduw van het masker van de folteraar
Een oude plek, degene die ik heb en vasthoud.
Een oude les die ik wel leer
Onze taak om de mensen te doden
Onze plaats om het kwaad te doen
"Heb medelijden met de arme gevangenen, moge de folteraars branden!»
We mogen niet zwichten onder ons gruwelijke werk.;
Mededogen is de grootste misdaad.
Ik neem één leven in vriendelijkheid.
Ze vervloeken me voor mijn blindheid.
En Ik zal dat stigma dragen tot het einde van mijn tijd
Haar herinneringen achtervolgen me als ik het meest alleen ben.;
Ik zie niet langer het juiste.
Onwillige boetedoening klauwen me
Bemiddeling trekt me
In mijn grimmige toekomst, in Urth ' s zwartste nacht
Het zwaard van deze verdrietige geleider van niet-gereduceerde doden kan zeggen
Haar zwaard markeert de scheiding tussen levende dood en hel.
Dus als ik reis naar een gehate post
Wanhoop is in haar mooiste uur
Op Gods pad moet ik treden
Mijn lot om te maken en doden op te wekken
Zwaaiend als een zwaard een oude en Urth-besparende kracht
Als ik maar wist wat ik heb geleerd
Enige hoop kan mijn strijd teniet doen.
Kan de dood zo verschrikkelijk zijn?
De mensheid roept
Ik ben hun redder met het risico van mijn leven.
Terwijl ik de dood moet zaaien waarvan een nieuwe zon moet opkomen