Juha Tapio — Paina pääsi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Paina pääsi" van Juha Tapio.
Songteksten
Paina pääsi rintaani vasten
Päivän meteli kuolla saa
Yö on täynnä huokausta rakastavaisten ja lasten
Niiden unissa värit on vahvemmat kuolemaa
Minä päivän polttama haamu
Tarvitsen kättäsi viileää
Ihosi tuoksusta riutunut sydän tulvillaan
Minä olen jotain vailla aina vaan
Risaisen elämän keskellä toistemme syliin tyynnyttiin
Kaikkeen minkä me saimme, kaikkeen mistä luovuttiin
Ja yksinäisyys, mun ystäväin, meni hetkeks jonnekin
Ja päivä nousi hiljaa niin kuin aina ennenkin
Paina pääsi rintaani vasten
Vuodet kirii vauhtiaan
Mut kaiken vielä jos voisin alkaa uudestaan
Minä olisin, olisin sun yhä vaan
Risaisen elämän keskellä toistemme syliin tyynnyttiin
Kaikkeen minkä me saimme, kaikkeen mistä luovuttiin
Ja yksinäisyys, mun ystäväin, meni hetkeks jonnekin
Ja päivä nousi hiljaa niin kuin aina ennenkin
Risaisen elämän keskellä toistemme syliin tyynnyttiin
Kaikkeen minkä me saimme, kaikkeen mistä luovuttiin
Ja yksinäisyys, mun ystäväin, meni hetkeks jonnekin
Ja päivä nousi hiljaa niin kuin aina ennenkin
Songtekstvertaling
Druk je hoofd tegen mijn borst.
Het lawaai van de dag wordt gedood
De nacht zit vol zuchten van geliefden en kinderen
In hun dromen zijn de kleuren sterker de dood
Ik ben de geest verbrand door de dag
Ik heb je hand koel nodig.
Je hart is overspoeld met de geur van je huid.
Ik ben altijd zonder iets.
In het midden van een zwak leven, werden elkaars armen verzacht.
Alles wat we hebben, alles wat we hebben opgegeven
En eenzaamheid, mijn vriend, ging even ergens heen.
En de dag steeg rustig op, zoals altijd.
Druk je hoofd tegen mijn borst.
De jaren verzamelen zich.
Maar als ik opnieuw kon beginnen
Dat zou ik zijn, dat zou ik nog steeds zijn, maar
In het midden van een zwak leven, werden elkaars armen verzacht.
Alles wat we hebben, alles wat we hebben opgegeven
En eenzaamheid, mijn vriend, ging even ergens heen.
En de dag steeg rustig op, zoals altijd.
In het midden van een zwak leven, werden elkaars armen verzacht.
Alles wat we hebben, alles wat we hebben opgegeven
En eenzaamheid, mijn vriend, ging even ergens heen.
En de dag steeg rustig op, zoals altijd.