Judy Garland — Maggie, Maggie May songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Maggie, Maggie May" van Judy Garland.
Songteksten
Now gather round you sailor boys, and listen to my plea
And when you’ve heard my tale you’ll pity me For I was a real damned fool in the port of Liverpool
The first time that I came home from the sea
I was paid off at the Home, from a voyage to Sierra Leone
Two pounds ten and sixpence was my pay
When I drew the tin I grinned, but I very soon got skinned
By a girl by the name of Maggie May
Oh, Maggie, Maggie May, they’ve taken you away
They’ve sent you to Van Diemen’s cruel shore
For you robbed so many a sailor, and skinned so many a whaler
And you’ll never shine in Paradise Street no more
I shan’t forget the day when I first met Maggie May
She was cruising up and down on Canning Place
With a figure so divine, like a frigate of the line
So, being a sailor, I gave chase
Oh, Maggie, Maggie May, they’ve taken you away
They’ve sent you to Van Diemen’s cruel shore
For you robbed so many a sailor, and skinned so many a whaler
And you’ll never shine in Paradise Street no more
Next day I woke in bed, with a sore and aching head
No shoes, or shirt, or trousers could I find
I asked her where they were, and she answered, «My dear sir,
They’re down in Kelly’s knock-shop, number nine»
Oh, Maggie, Maggie May, they’ve taken you away
They’ve sent you to Van Diemen’s cruel shore
For you robbed so many a sailor, and skinned so many a whaler
And you’ll never shine in Paradise Street no more
Oh, you thieving Maggie May, you robbed me of my pay
When I slept with you last night ashore
And the judge he guilty found her of robbing a homeward-bounder
And she’ll never roam down Paradise Street no more
Oh, Maggie, Maggie May, they’ve taken you away
They’ve sent you to Van Diemen’s cruel shore
For you robbed so many a sailor, and skinned so many a whaler
And you’ll never shine in Paradise Street no more
Songtekstvertaling
Kom bij elkaar, matrozen, en luister naar mijn pleidooi.
En als je mijn verhaal hebt gehoord zul je medelijden met me hebben want Ik was een verdomde dwaas in de haven van Liverpool
De eerste keer dat ik thuiskwam van de zee
Ik werd thuis betaald, van een reis naar Sierra Leone.
Twee pond tien en zes pence was mijn loon.
Toen ik het blik trok, grijnsde ik, maar ik werd al snel gevild.
Door een meisje genaamd Maggie May
Maggie, Maggie May, ze hebben je meegenomen.
Ze hebben je naar Van Diemen ' s wrede kust gestuurd.
Want je hebt zoveel matrozen beroofd, en zoveel walvisvaarders gevild.
En je zult nooit meer schitteren in Paradise Street.
Ik zal de dag niet vergeten dat ik Maggie May Voor het eerst ontmoette.
Ze reed op en neer op Canning Place.
Met een figuur zo goddelijk, als een fregat van de lijn
Dus, als zeeman, achtervolgde ik je.
Maggie, Maggie May, ze hebben je meegenomen.
Ze hebben je naar Van Diemen ' s wrede kust gestuurd.
Want je hebt zoveel matrozen beroofd, en zoveel walvisvaarders gevild.
En je zult nooit meer schitteren in Paradise Street.
De volgende dag werd ik wakker in bed, met een pijnlijk en pijnlijk hoofd.
Geen schoenen, shirt of broek.
Ik vroeg haar waar ze waren en ze antwoordde:,
Ze zijn in Kelly ' s knock-shop, nummer negen. »
Maggie, Maggie May, ze hebben je meegenomen.
Ze hebben je naar Van Diemen ' s wrede kust gestuurd.
Want je hebt zoveel matrozen beroofd, en zoveel walvisvaarders gevild.
En je zult nooit meer schitteren in Paradise Street.
Oh, jij stelende Maggie May, je beroofde me van mijn loon
Toen ik vannacht met je naar bed ging.
En de rechter die hij schuldig bevonden haar van het beroven van een homeward-bounder
En ze zal nooit meer door Paradise Street zwerven.
Maggie, Maggie May, ze hebben je meegenomen.
Ze hebben je naar Van Diemen ' s wrede kust gestuurd.
Want je hebt zoveel matrozen beroofd, en zoveel walvisvaarders gevild.
En je zult nooit meer schitteren in Paradise Street.