Judy Collins — Voices songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Voices" van Judy Collins.
Songteksten
Once upon a time in another world
On a hill that overlooked the sea
There was once a garden of beauty and of grace
Lovely as a dream could ever be.
Then the roses bled and the lilies broke
On the day that death came to the garden
Hidden in the flowers, meant to break the heart
Flames that burst like blossoms in the garden.
Can’t you hear the voices from across the sea
Calling from the ruins of the garden
Calling out to you, calling out to me,
Save us from the darkness that has fallen
On our lovely garden
Name them all by heart, name them one by one
Countries where a child has lost tomorrow
Count the deadly flowers in the fields and woods
Count them like a rosary of sorrow.
Can’t you hear the voices from across the sea
Calling from the ruins of the garden
Calling out to you, calling out to me,
Save us from the darkness that has fallen
On our lovely garden.
Where the children played in the summer light
Running through the flowers on the hill
Laughter in their voices, hope within their hearts
Knowing they would live forever more.
I have seen a child barely five or six,
Counting bombs and tears, his childhood broken,
Give him back the garden, give him back his life
Give him back a world where love is spoken.
Let us join our voices far across the sea
Singing all together of the garden,
Let the roses bloom, let the lillies grow,
Let us live together for the children,
In our lovely garden.
Songtekstvertaling
Once upon a time in another world
Op een heuvel die de zee over het hoofd zag
Er was eens een tuin van schoonheid en genade
Zo mooi als een droom kan zijn.
Toen bloedden de rozen en de lelies braken.
Op de dag dat de dood in de tuin komt
Verborgen in de bloemen, bedoeld om het hart te breken
Vlammen die exploderen als bloesems in de tuin.
Kun je de stemmen niet horen van over de zee
Uit de ruïnes van de tuin.
Roepen naar jou, roepen naar mij,
Red ons van de duisternis die gevallen is.
Op onze mooie tuin
Noem ze allemaal uit hun hoofd, noem ze één voor één
Landen waar een kind morgen verloren is
Tel de dodelijke bloemen in de velden en bossen
Tel ze als een rozenkrans van verdriet.
Kun je de stemmen niet horen van over de zee
Uit de ruïnes van de tuin.
Roepen naar jou, roepen naar mij,
Red ons van de duisternis die gevallen is.
Op onze mooie tuin.
Waar de kinderen speelden in het zomerlicht
Running through the flowers on the hill
Gelach in hun stemmen, hoop in hun hart
Wetende dat ze voor altijd meer zouden leven.
Ik heb een kind gezien, amper vijf of zes.,
Bommen en tranen tellen, zijn jeugd is gebroken,
Geef hem de tuin terug, geef hem zijn leven terug.
Geef hem een wereld waar liefde wordt gesproken.
Laten we ons aansluiten bij onze stemmen ver over de zee
Samen zingen in de tuin,
Laat de rozen bloeien, laat de lillies groeien,
Laten we samen leven voor de kinderen,
In onze mooie tuin.