Judy Collins — Song For Duke songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Song For Duke" van Judy Collins.
Songteksten
I didn’t even know the man
I didn’t know the man himself
Even though his music filled my life
As it has so many others
I knew that he had died that week
After fighting death a year or more
But I had had a rule before
That funerals were a waste of flowers
But something said I had to go To be a witness to his gift of love
A man who never once gave up on life
Until death took him in his tracks
The people stood around the church
Ten thousand people there they say, or more
Black and white, rich and poor
Together they were there to say farewell
In New York City it had rained that day
The streets were silver and the sky was gray
But in the church the music soared and sang
And seemed to fill the air with shining sun
The man was a hero
He played the music of our souls
He knew that we all have in us
A place where beauty always grows
Outside in the streets again
The people wandered through the falling rain
They waved their hands and dried their tears
And turned to go about their lives again
But none of us will be the same
If we hear the things his music says
That loving is the gift of life
And making music was his way of love
The man was a hero
He played the music of our souls
He knew that we all have in us
A place where beauty always grows
Songtekstvertaling
Ik kende hem niet eens.
Ik kende de man zelf niet.
Ook al vulde zijn muziek mijn leven
Zoals het zoveel anderen heeft
Ik wist dat hij die week was gestorven.
Na een jaar of langer vechten tegen de dood
Maar ik had eerder een regel gehad.
Dat begrafenissen een verspilling van bloemen waren.
Maar iets zei dat ik moest gaan om getuige te zijn van zijn gave van liefde.
Een man die nooit het leven opgaf.
Tot de dood hem in zijn spoor nam.
De mensen stonden rond de kerk
Tienduizend mensen daar zeggen ze, of meer
Zwart en Wit, rijk en arm
Samen waren ze er om afscheid te nemen.
In New York had het die dag geregend.
De straten waren zilver en de lucht was grijs
Maar in de kerk steeg de muziek op en zong
En scheen de lucht te vullen met stralende zon
De man was een held.
Hij speelde de muziek van onze zielen
Hij wist dat we allemaal in ons hebben.
Een plek waar schoonheid altijd groeit
Weer buiten op straat
De mensen dwaalden door de vallende regen
Ze zwaaiden met hun handen en droogden hun tranen.
En draaide zich om om om weer verder te gaan met hun leven.
Maar niemand van ons zal hetzelfde zijn.
Als we horen wat zijn muziek zegt
Dat liefde het geschenk van het leven is
En muziek maken was zijn manier van liefde
De man was een held.
Hij speelde de muziek van onze zielen
Hij wist dat we allemaal in ons hebben.
Een plek waar schoonheid altijd groeit