Juan Gabriel — El México Que Se Nos Fue songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El México Que Se Nos Fue" van Juan Gabriel.

Songteksten

Como ha cambiado pi pueblo
mi pueblo yano es el mismo
de aquel pueblo tan hermoso
al de hoy hay un abismo
ya no hay mujer con rebosos
ya no hay hombres campesinos
ya el cantaro no va al pozo
lo rompio el industrialismo
ya se contamino el agua
de las acequias y rios
ya se seco un ojo de agua
ya cerraron el molino
ya la mujer no usa enaguas
ni el hombre calzon de indio
ya la mujer no usa el habla
ni el hombre su civismo
ya las casitas de adobe
estan desapareciendo
hoy las costruyen de bloque
feas las estan haciendo
la plata y el oro del pobre
caros se han ido poniendo
ya no hay monedas de cobre
de niquel hoy vienen ciendo
ya no oigo tocar la banda
de los zuares y sus hijos
que triste se ve la plaza
los sabados y los domingos
ya hay otras clases de bandas
ya no hay quioscos ni estanquillos
ya la gente del campo se ha ido
a emprender una nueva aventura
a los campos de estados unidos
con tristeza y quizas amargura
de saver que en su pueblo han perdido
el ingenio el molino y cordura
pocos vuelven de haya y yo he venido
y lo encuentro cambiado y no hay duda
de que ya no es a quel pueblo chiquito
que inspiraba añoranza y ternura
ya no es aquel pueblo bonito
el comercio le trajo basura
aquel tiempo se hablaba de ranchos
de la milpa y la tabla de arros
de la musica, el baile y el canto
del padre la madre y de dios
de la siembra y cosecha del campo
de la casa el lugar y el amor
ahora hablan de que hay terrorismo
del peso y su devaluacion
ahora hablan con tal pesimismo
de que hay viene otra revolucion
ahora en vez de mirarse ellos mismo
ahora miran la televicion

Songtekstvertaling

Hoe pi village is veranderd
mijn yano mensen zijn hetzelfde.
van dat prachtige dorp
die van vandaag is een afgrond
er is geen vrouw meer met overvolle
er zijn geen boeren meer.
de cantaro gaat niet naar de bron.
het werd gebroken door het industrialisme.
het water is al besmet.
van de greppels en rivieren
het is al opgedroogd een oog van water
ze hebben de molen al gesloten.
vrouwen dragen geen petticoats meer.
en de Indische calzon man ook niet.
de vrouw Gebruikt geen spraak meer.
geen mens zijn beleefdheid.
nu de adobe huizen
ze verdwijnen.
vandaag bouwen ze een blok
ze maken ze lelijk.
het zilver en goud van de armen
er zijn dure
geen koperen munten meer.
nikkel vandaag komt ciendo
Ik hoor de band niet meer spelen.
van de zuars en hun kinderen
hoe triest het plein eruit ziet
Zaterdag en zondag
er zijn al andere soorten bands
er zijn geen kiosken of vijvers meer.
de mensen van het platteland zijn weg.
een nieuw avontuur beginnen
naar de kampen van de Verenigde Staten
met verdriet en misschien bitterheid
van de spaarders die in hun dorp hebben verloren
met de molen en gezond verstand
weinig terug uit Den Haag en ik ben gekomen
en ik vind het veranderd en er is geen twijfel
dat het niet meer dat kleine stadje is
dat inspireerde verlangen en tederheid
het is niet meer zo ' n mooie stad.
de ruil bracht hem vuilnis.
toen was er sprake van ranches.
van de walserij en de walserij
muziek, dans en zingen
van de vader de moeder en van God
van het zaaien en oogsten van het veld
van het huis de plaats en de liefde
nu hebben ze het over terrorisme.
gewicht en devaluatie
nu spreken ze met zo ' n pessimisme.
van wat er komt een andere revolutie
nu in plaats van naar zichzelf te kijken
nu kijken ze TV.