Joyeux urbains — Mon courage à deux mains songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mon courage à deux mains" van Joyeux urbains.
Songteksten
Au bout d’sa laisse, un nain pékinois
Un mignon chignon sur la tête et un sourire sans joie
La belle promène son joli minois
Ses seins caressant sans entrave son chemisier de soie
Je n’ose à
Peine poser mes yeux pochés
Sur sa démarche sûre, sur sa simple allure assurée
Seul mon esprit peut se faire la belle
Voler sur son passage strict aux relans de Chanel
Sans crier gare, presque malgré moi
Je surprends mes deux tristes pieds à emboîter son pas
Et je la suis jusqu'à c’qu’elle pénètre
Dans un petit bureau où je la vois par la fenêtre
Sur une chaise chanceuse elle pose son tailleur
D’un heureux téléphone ses doigts saisissent l'écouteur
Je n’y tiens plus, je me prends en mains
Et je veille à ne pas remettre mon courage à demain
Je me faufile, je m’approche et je m’ose
Me rabaissant à préparer quelques phrases en prose
Mais brusquement quand je fais irruption
Mon fantasme s’effondre surprenant sa conversation
Elle passe en revue et susurre tout bas
A son correspondant toutes les poses du Kama-Sutra
Coupé dans mon élan je remballe ma prose
Maudissant violemment l’inventeur du téléphone rose
Songtekstvertaling
Aan het einde van zijn riem, een Pekingese dwerg
Een schattig broodje op het hoofd en een vreugdeloze glimlach
Mooie meid loopt met haar mooie kutje
Haar tieten streelden ongehinderd haar zijden blouse
Ik durf niet.
Nauwelijks mijn gepocheerde ogen
Op z 'n veilige manier, op z' n simpele manier.
Alleen mijn geest kan het mooie maken
Vliegen op zijn strikte passage naar Chanel ontspant
Zonder schreeuwen, bijna ondanks mij.
Ik zie mijn twee droevige voeten haar stap volgen.
En ik volg haar tot ze doordringt.
In een klein kantoor waar ik haar uit het raam zie.
Op een gelukkige stoel legt ze haar kleermaker
Van een blije telefoon pakken zijn vingers de oortelefoon
Ik hou het niet meer vast, Ik neem mezelf in de hand
En ik zorg ervoor dat ik mijn moed niet terugzet naar morgen.
Ik sluip, ik benader en ik durf
Mezelf verlagen om een paar zinnen proza voor te bereiden
Maar plotseling toen ik binnenstormde
Mijn fantasie stort in en verrast haar gesprek.
Ze beoordeelt en fluistert laag
Aan zijn correspondent alle poses van de Kama-Sutra
Stop in mijn momentum ik pak mijn proza
Met geweld vloeken over de uitvinder van de roze telefoon