Joshua Davis — 99 Names songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "99 Names" van Joshua Davis.
Songteksten
A lantern was lit as we walked through the door
A strong wind blew, but the oil was pure
Far away were the lights of Tel Aviv,
99 names on a string of beads
We stood on the balcony looking over his land,
His arm round my shoulder, his hand in my hand
Silence settled in, just the wind through the leaves
and 99 names on a string of beads
Wood to wood, stone to stone
Man is made of flesh and bone
Perhaps God saw that it was good
But now there’s only stone and wood
«A man has his faith and his land and that’s all.»
He said to me quietly as we walked down the hall
«They came in the night and uprooted my trees»
Now they’re 99 names on a string of beads
«This land is where my grandchildren will dwell.
I’m patient insha’Allah, but stubborn as well.»
Like Noah waiting for the flood to recede,
With 99 names on a string of beads
He took my wrist in his hand and held on tight
«How is it you find your path in the night?
From where does it come and to where does it lead?»
Then he placed in my palm his string of beads
He gave me the house and took the stairs for himself
The lantern quietly placed on a shelf
I stared at the flame and sat clutching my knees
And 99 names on a string of beads
Wood to wood and stone to stone,
Here in my hand of flesh and bone
Perhaps there’s something I’ve misunderstood
Between the stone and the wood
Songtekstvertaling
Een lantaarn werd aangestoken toen we door de deur liepen.
Een sterke wind blies, maar de olie was zuiver
Ver weg waren de lichten van Tel Aviv,
99 namen op een reeks kralen
We stonden op het balkon en keken over zijn land.,
Zijn arm om mijn schouder, zijn hand in mijn hand
Stilte ingebed, alleen de wind door de bladeren
en 99 namen op een reeks kralen
Van hout tot hout, van steen tot steen
De mens is van vlees en been.
Misschien zag God dat het goed was.
Maar nu is er alleen nog steen en hout
"Een man heeft zijn geloof en zijn land en dat is alles.»
Hij zei stilletjes tegen me toen we door de hal liepen.
"Ze kwamen in de nacht en ontwortelden mijn bomen»
Nu zijn het 99 namen op een reeks kralen.
"Dit land is waar mijn kleinkinderen zullen wonen.
Ik ben geduldig, maar ook koppig.»
Zoals Noah wachtend tot de zondvloed zich terugtrekt.,
Met 99 namen op een reeks kralen
Hij nam mijn pols in zijn hand en hield stevig vast.
"Hoe vind je je weg in de nacht?
Waar komt het vandaan en waar leidt het naartoe?»
Toen legde hij in mijn palm zijn kralen
Hij gaf me het huis en nam de trap voor zichzelf.
De lantaarn op een plank
Ik staarde naar de vlam en zat vast met mijn knieën
En 99 namen op een reeks kralen
Hout tot hout en steen tot steen,
Hier in mijn hand van vlees en botten
Misschien heb ik iets verkeerd begrepen.
Tussen de steen en het hout