Josh Ritter — Horrible Qualities songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Horrible Qualities" van Josh Ritter.
Songteksten
Tarnished mirror in the hall
Reflects the ghosts that come to call
Dressed in dusty silken gowns
Dancing in the shadowed sounds
Eyes like echoes not quite there
Should be dead but instead stare
Behind me up stairs they bound
They’re gone when I have turned around
On the walls that seem to cry
Are the monsters finally free?
Oh, what secrets do they hide
Behind the family tapestry?
A handless maiden leads a mare
Through half-deserted bedrooms bare
To her the sunlight filters in From out behind the red curtains
A little girl in framed attire
Hangs her locks above the fire
She takes your hand, writes her lines
Drench the page with children’s rhymes
In the walls that seem to cry
Are the monsters finally free?
Oh, what secrets do they hide
These bright-lit whispered histories?
Smoking jackets play around
What house of theirs once fallen down
Is crept in ruins behind closed doors
In hallways not gone down before
A lonely reader in the gloom
Hears footsteps in the other room
It’s only children playing ball
In the tarnished mirror in the hall
In the rooms that seem to cry
Are the monsters finally free?
Oh, what secrets do they hide?
Is the only monster me?
Songtekstvertaling
Bezoedelde spiegel in de hal
Weerspiegelt de geesten die komen om te roepen
Gekleed in stoffige zijden jurken
Dancing in the Shadow sounds
Ogen als echo ' s niet helemaal daar
Zou dood moeten zijn, maar in plaats daarvan staren
Achter me, de trap op.
Ze zijn weg als ik me omdraai.
Op de muren die lijken te huilen
Zijn de monsters eindelijk vrij?
Welke geheimen verbergen ze?
Achter het familietapijt?
Een handloze maagd leidt een merrie
Door half verlaten slaapkamers leeg
Voor haar filtert het zonlicht van achter de rode gordijnen.
Een klein meisje in ingelijste kleding
Hangt haar sloten boven het vuur.
Ze neemt je hand, schrijft haar tekst
Doordrenk de pagina met kinderrijmen
In de muren die lijken te huilen
Zijn de monsters eindelijk vrij?
Welke geheimen verbergen ze?
Deze helder verlichte verhalen?
Rokende jassen spelen rond
Welk huis van hen is ooit gevallen
Is in puin gekropen achter gesloten deuren
In gangen die niet eerder naar beneden zijn gegaan
Een eenzame lezer in de duisternis
Hoort voetstappen in de andere kamer
Het zijn maar kinderen die spelen.
In de bezoedelde spiegel in de hal
In de kamers die lijken te huilen
Zijn de monsters eindelijk vrij?
Welke geheimen verbergen ze?
Ben ik het enige monster?