Joseph Huber — Burden On the Wind songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Burden On the Wind" van Joseph Huber.
Songteksten
Weren’t like when you began
No longer meant for their ears or for their hands
And your straight and narrow course
How it shifted back and forth
'Til you lost sight of all that you could plan
And now your sins, how they cling
But don’t you let the words you sing
Be a burden on the wind
Now your bullets are long fired
And your guns all retired
Long resigned from the job that you were hired
And the days seem so long
Since the days when you were gone
Now you stand silent like the truth among lies
And still your ears, how they ring
While you rend reason’s wings
Like a burden on the wind
While your friends tip-toe around
Many strangers will crown
You with the knowledge between love and high regard
And while others forget well
You can’t forget yourself
Who could have known forgiveness could be so hard?
And still your sins, how they sting
From your days between kings
Until you feel simpler things
They be a burden on the wind
No don’t you let the words you sing be a burden on the wind
Songtekstvertaling
Het was niet zoals toen je begon.
Niet langer bedoeld voor hun oren of voor hun handen.
En uw rechte en smalle koers
Hoe het heen en weer bewoog
Tot je alles uit het oog verloor wat je kon plannen.
En nu je zonden, hoe ze zich vastklampen
Maar laat de woorden die je zingt niet
Wees een last op de wind
Nu zijn je kogels lang afgevuurd.
En je wapens zijn allemaal met pensioen.
Long heeft ontslag genomen van de baan die je aangenomen werd.
En de dagen lijken zo lang
Sinds de dagen dat je weg was
Nu sta je stil als de waarheid tussen leugens.
En nog steeds je oren, hoe ze rinkelen
Terwijl je de vleugels van de rede verscheurt
Als een last op de wind
Terwijl je vrienden op hun tenen lopen.
Veel vreemden zullen kronen
Jij met de kennis tussen liefde en hoge achting
En terwijl anderen het goed vergeten
Je kunt jezelf niet vergeten.
Wie had kunnen weten dat vergeving zo moeilijk kon zijn?
En nog steeds je zonden, hoe ze steken
Uit je dagen tussen koningen
Tot je je eenvoudiger voelt.
Ze zijn een last op de wind
Nee, laat de woorden die je zingt geen last zijn voor de wind