Jose Serrano — La Canción del Olvido: "Canción de Leonello" songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Canción del Olvido: "Canción de Leonello"" van Jose Serrano.
Songteksten
Junto al puente de la peña
Por la noche la encontré
Y su guante chiquitito
Le cayó a los pies
Por sí un reto me lanzaba:
Recogí su guante yo
Y en su mano bella
Puse un beso de pasión
Porque al verla no se puede
Resistir la tentación
Por las calles solitarias
Embozado, la seguí
Esquivando las malicias
De la gente ruin
Y acercándome galante
Mis respetos le ofrecí
«Perdonad … por favor …
Atended.""¿Qué decis?»
«Que os adoro.""¡Callad!
No decídmeio así.»
Y escuchando su voz
Yo pensé: ¡ Qué infeliz!
«Mujer, primorosa clavellina
Que brindas el amor
Yo soy caminante
Que al pasar
Arranca las hojas de la flor
Y sigue adelante
Sin recordar tu amor.»
A la dueña que la sirve
Con dinero soborné
Y, admirada de mi rasgo
Saludó y se fué
Y al decir la cortesana:
«Caballero, que yo espero
A mi galán»
En mi fiel acero
Puse mano, sin dudar
Que mi espada se enardece
Con la sombra de un rival
Convencida y conquistada
En mi brazo se apoyó
Y escuchaba mis embustes
Llena de ilusión
Al llevarla a su palacio
Mis finezas repetí:
«¡ Dulce bien!» «Me engañáis.»
«No acostumbro a mentir.»
«¿Volveréis?» «¿Cómo no?»
«Va veré si fingís.»
Y dejándola ya
De su amor me reí
«Mujer, primorosa clavellina
Que brindas el amor
Yo soy caminante
Que al pasar
Arranca las hojas de la flor
Y sigue adelante
Sin recordar tu amor.»
Songtekstvertaling
Naast de brug van La peña
'S nachts vond ik haar.
En zijn kleine handschoen
Viel aan zijn voeten
Op zich zelf een uitdaging gooide me:
Ik heb zijn handschoen zelf opgehaald.
En in haar mooie hand
Ik doe een kus van passie
Want als je het ziet, kun je het niet.
Weersta verleiding
Door de eenzame straten
Ik ben haar gevolgd.
Malware ontwijken
Van mensen die ruïneren
En hij zal mij met dapperheid naderen.
Ik heb hem de laatste eer bewezen.
"Vergeven ... gelieve …
Wonen.""Wat besloten?»
"Dat ik van ze hou.""Hou je mond!
Noem het niet zo.»
En luisteren naar zijn stem
Ik dacht: hoe ongelukkig!
"Vrouw, exquise clavellina
Dat je liefde geeft
Ik ben een walker.
Dat bij het passeren
Scheur de bladeren van de bloem af
En ga door.
Zonder je liefde te herinneren.»
Aan de meesteres die haar dient.
Met geld dat ik omgekocht heb.
En bewonderd door mijn eigenschap
Hij zwaaide en vertrok.
En om te zeggen de courtisane:
"Meneer, ik hoop
Naar mijn dapperheid.»
In mijn trouw staal
Ik legde mijn hand, zonder aarzeling
Moge mijn zwaard ontstoken worden.
Met de schaduw van een rivaal
Overtuigd en overwonnen
Op mijn arm leunde hij
En luisterde naar mijn leugens
Vol van illusie
Door haar naar haar paleis te brengen.
Mijn finesse herhaalde ik:
"Sweet good!Je Houdt me voor de gek.»
"Ik ben niet gewend om te liegen.»
"Kom je terug?"Hoe niet?»
Ik zal kijken of je doet alsof.»
En haar nu al verlaten
Ik lachte om zijn liefde.
"Vrouw, exquise clavellina
Dat je liefde geeft
Ik ben een walker.
Dat bij het passeren
Scheur de bladeren van de bloem af
En ga door.
Zonder je liefde te herinneren.»