Jose Marie Napoleon — Pajarillo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pajarillo" van Jose Marie Napoleon.
Songteksten
Maquillaje a granel
Usaba a diario y vendía la piel
A precio caro de las 8 alas 10
En una esquina era joven y fiel
La rosa y espina y se llamaba no se
Nunca lo supe nunca le pregunte
Nunca dispuse de su tiempo y su piel
Era un mocoso y tan solo le mire
De pozo en pozo
Y era un pajarillo de blancas alas
De balcón en balcón de plaza en plaza
Vendedora de amor
Ofrecedora para el mejor postor
No supo nada
Cinco inviernos pasaron
Y ahí seguía la misma hora de ayer
La misma esquina era joven y fiel
Y aun tenia la rosa de su piel
Y mas grande la espina
Sonreía al pasar de los mirones
Bajo de aquel farol noche tras noche
Veinte veces se la llevaron presa
Y canto su canción tras de las rejas
Y era un pajarillo de blancas alas
De balcón en balcón de plaza en plaza
Vendedora de amor
Ofrecedora para el mejor postor
No supo nada
Se le arrugo la piel
Y el maquillaje suficiente no fue
Para taparle la huella que dejo
El sexto invierno se le acabo el color
Y hasta el aliento de las 8 a las 10
Solo en las esquina se quedo aquel farol
Y aquella esquina la rosa no sello
Donde se iría y se llamaba no se y sonreía
Y era un pajarillo de blancas alas
De balcón en balcón de plaza en plaza
Vendedora de amor
Ofrecedora para el mejor postor
No supo nada
Songtekstvertaling
Bulk make-up
Ik gebruikte het elke dag en verkocht de huid
Tegen een dure prijs van 8 vleugels 10
In een hoek was hij jong en trouw
De Roos en de doorn en het werd genoemd was niet
Ik heb het nooit geweten. Ik heb het hem nooit gevraagd.
Ik heb nooit jouw tijd en huid gehad.
Hij was een snotaap en ik keek naar hem.
Van wel tot wel
En het was een vogeltje met witte vleugels
Van balkon naar balkon van vierkant naar vierkant
Verkoopster van de liefde
Bieder voor de hoogste bieder
Hij wist niets.
Vijf winters gingen voorbij.
En daar was het op dezelfde tijd als gisteren.
Dezelfde hoek was jong en trouw
En ze had nog steeds de Roos van haar huid
En groter de ruggengraat
Hij glimlachte toen hij langs de gluurder kwam.
Onder die lantaarnpaal nacht na nacht
Twintig keer namen ze haar mee.
En ik zing zijn lied achter de tralies
En het was een vogeltje met witte vleugels
Van balkon naar balkon van vierkant naar vierkant
Verkoopster van de liefde
Bieder voor de hoogste bieder
Hij wist niets.
Zijn huid is gerimpeld
En genoeg make-up was niet
Om de voetafdruk te bedekken die ik achterliet.
De zesde Winter heeft geen kleur meer
En tot de adem van 8 tot 10
Alleen in de hoek bleef die bluf over.
En die hoek die de roos niet verzegelt
Waar hij heen zou gaan en hij zou niet geroepen worden en hij zou glimlachen
En het was een vogeltje met witte vleugels
Van balkon naar balkon van vierkant naar vierkant
Verkoopster van de liefde
Bieder voor de hoogste bieder
Hij wist niets.