José Madero — Puerto Partida (Soy Un Cobarde) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Puerto Partida (Soy Un Cobarde)" van José Madero.
Songteksten
Maletas y un triste adiós
Sólo empaqué una foto tuya y un anónimo perdón
Arribo al muelle, nadie presente para despedirme, no Y mientras el barco se va, yo a meditar
Me lleno de arrepentimiento, mas no me detendrá
Es tiempo de reemplazar todas esas caras
Que al final, me olvidarán
Me dicen 'siéntese, señor, el llanto no es la solución
Saque todo el sentimiento, ignorando el posterior'
Y dije tal vez ya no habrá una musa en aquel lugar
Miro al cielo y no veo estrellas, la mía ya quedó atrás
Tal vez encontraré una nueva
Y brillará con toda intensidad en el cielo de alguien más
Siempre a mi corazón se le olvida de quién se enamoró
Y después me voy
Después me voy
Voy
Perdemos dirección
Dice el capitán que ya tormenta no habrá, mas no le creo hasta anclar
Y whoa, pongan atención
Los mapas no dan
Además, la brújula marca un punto no cardinal
El pasado no nos ofrece nada más
El futuro no conocemos qué será
El presente es realidad
Toma la manzana, dale mordidas
Ignora lo que piensen los demás
Si fuimos jóvenes alguna vez
¿Acaso fueron suficientes los horarios al revés?
Dime qué es mejor, ¿ser un monstruo o morir con ilusión?
Songtekstvertaling
Koffers en een triest afscheid
Ik heb net een foto van jou en een anonieme amnestie meegenomen.
Ik kom aan op de pier, niemand komt afscheid nemen, nee en terwijl het schip vertrekt, mediteer ik
Ik zit vol met spijt, maar dat Houdt me niet tegen.
Het is tijd om al die gezichten te vervangen.
Dat ze me uiteindelijk zullen vergeten.
Ze zeggen dat huilen niet de oplossing is.
Neem al het gevoel weg, negeer het later'
En ik zei dat er misschien geen muze meer in die plaats zou zijn.
Ik kijk naar de hemel en ik zie geen Sterren, de mijne is al achter
Misschien vind ik wel een nieuwe.
En het zal helder schijnen in de lucht van iemand anders
Altijd vergeet mijn hart wie verliefd werd
En dan ga ik weg.
Dan ga ik weg.
Ik kom eraan.
We verliezen de richting.
De kapitein zegt dat er geen storm zal zijn, maar ik geloof hem niet totdat hij voor anker gaat.
En let op.
De kaarten geven niet
Bovendien markeert het kompas een niet-kardinaal punt.
Het verleden biedt ons niets meer.
De toekomst weten we niet wat het zal zijn
Het heden is de realiteit
Neem de appel, bijt erop.
Negeer wat anderen denken.
Als we ooit jong waren
Waren de uren omgekeerd genoeg?
Vertel me wat beter is, een monster zijn of sterven met illusie?