Jose Luis Perales — El Reencuentro songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Reencuentro" van Jose Luis Perales.
Songteksten
No pudo remediar volver allí esa tarde de lluvia donde un día como hoy
descubriendo del tiempo del amor el minuto más dulce…
Y nació entre cortada la palabra te quiero
y como enmaromados se miraron los dos.
Y caminaron juntos, lentamente
tomados de la mano y en silencio
regalándose un beso a cada paso en medio de la gente.
Después unas palabras al oído que salieron del alma.
¿Qué habrá ha sido de ella? Se pregunta Él
¿Se acordará de mí igual que yo?
¿Sentirá como yo la soledad mentira en el amor como hago yo?
Hoy se pregunta ella ¿Qué será de Él?
¿Suspirará por mí igual que yo?
¿Sentirá como yo la soledad fingida el amor igual que yo?
Y no pudo evitar volver allí
a pasear la calle donde un día junto a Él
descubrió en aquel tiempo del amor el minuto más tierno.
Y bajo aquel paraguas, esa tarde de invierno
Alguien dijo a su espalda aun te quiero, mi amor.
Y caminaron juntos, lentamente
tomados de la mano y en silencio
regalándose un beso a cada paso en medio de la gente.
Después unas palabras al oído que salieron del alma.
Y se marcharon luego por las calles
sorteando los charcos como niños
buscando las aceras más estrechas
donde abrazarse mucho
después unas palabras al oído que salieron del alma
aun te quiero.
(Dank an rafael leonardo für den Text)
Songtekstvertaling
Hij kon het niet helpen om terug te gaan die regenachtige middag waar een dag als vandaag
het ontdekken van de tijd van de liefde de liefste minuut…
En werd geboren tussen cut het woord Ik hou van je
en hoe erin geluisd ze er allebei uitzagen.
En ze liepen samen, langzaam
handen vasthouden en stilletjes
elkaar een kus geven elke stap van de weg in het midden van mensen.
Dan een paar woorden in het oor die uit de ziel kwamen.
Wat is er met haar gebeurd? Hij vraagt zich af
Zul je me herinneren zoals ik dat doe?
Zal eenzaamheid voelen alsof ik verliefd ben zoals ik dat doe?
Vandaag vraagt ze zich af wat er van hem zal worden?
Zucht je net zo naar me als ik?
Heb je het gevoel dat ik eenzaamheid doe, nep liefde zoals ik doe?
En hij kon er niets aan doen om terug te gaan.
om de straat te lopen waar de ene dag naast hem
hij ontdekte in die tijd van liefde de meest tedere minuut.
En onder die paraplu, die wintermiddag.
Iemand zei tegen zijn rug dat ik nog steeds van je hou, mijn liefste.
En ze liepen samen, langzaam
handen vasthouden en stilletjes
elkaar een kus geven elke stap van de weg in het midden van mensen.
Dan een paar woorden in het oor die uit de ziel kwamen.
En toen gingen ze de straat op
Plassen ontwijken als kinderen
op zoek naar de smalste trottoirs
waar te knuffelen veel
dan een paar woorden in het oor dat uit de ziel kwam
Ik hou nog steeds van je.
(Dank an rafael leonardo für den tekst)