Jorge Palma — Fátima songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fátima" van Jorge Palma.
Songteksten
Tu vieste pelo elevador, vinhas do andar de cima
Se é que não estou em erro
Habitávamos o mesmo prédio e eu achei-te apenas atraente
Nessa altura as coisas íam mal entre a minha mulher e eu
Foi ela quem te convidou
Ou então foi um amigo comum e isso agora é indiferente
Sei que pouco depois a viagem que eu tinha andado a adiar
Se concretizou
Não chegamos a conher-nos bem, pelo menos nessa ocasião
Quando voltei dois anos mais tarde encontrei-te nas prais do sul
Estavas resplandescente
Com a vida a dançar-te no olhar ao mesmo tempo trágico e gozão
Há momentos flagrantes
Em que o tempo é eterno
Há vestigisos do verão
Que o outono não pode apagar
Há encontros que ficam
Na nossa memória
Onde a luz é difusa
Onde a vida e a morte não se querem separar
Ainda tenho presente um jantar em que havia mais gente
Mas não recordo quem
Entre o cheiro da sardinha e a loucuro do vinho sobresaiste tu
Porque a certa altura houve um gesto teu, uma frase ou uma canção
Provavelmente do alentejo
Foi isso mesmo, cantaste e o mundo ficou nu
E eu fiquei a saber de oude vens, tu saiste da cepa
Que a carne e o sangue veneram
Havias de achar muita graça se me ouvisses falar assim
Nós não descobrimos nada, dir-me-ias tu, está tudo descoberto
Até a rota do cabo
Vamos antes brincar ao gato e ao rato até ao fim
Há momentos flagrantes…
Songtekstvertaling
Je kwam bij de lift, je kwam van boven.
Als ik me niet vergis
We woonden in hetzelfde gebouw en ik vond je gewoon aantrekkelijk.
In die tijd was het slecht tussen mijn vrouw en mij.
Ze heeft je uitgenodigd.
Of zo was het een wederzijdse vriend en dit is nu onverschillig
Ik weet dat ik kort na de reis had uitgesteld
Het is tot stand gekomen.
We hebben elkaar niet goed leren kennen, tenminste bij die gelegenheid.
Toen ik twee jaar later terugkwam, vond ik je in de prais do sul.
Je straalde.
Met het leven dat je danst in de blik op hetzelfde moment tragisch en vreugdevol
Er zijn opvallende momenten.
Waarin de tijd eeuwig is
Er zijn overblijfselen van de zomer
Die herfst kan niet wissen
Er zijn vergaderingen die blijven
In onze herinnering
Waar licht wordt gediffundeerd
Waar leven en dood niet willen scheiden
Ik heb nog een etentje met meer mensen.
Maar ik weet niet meer wie.
Tussen de geur van sardines en de waanzin van wijn viel je op.
Want op een gegeven moment was er een gebaar van jou, een zin of een lied.
Waarschijnlijk van de alentejo.
Dat klopt, je zong en de wereld was naakt
En ik hoorde dat je uit de spanning kwam.
Dat vlees en bloed aanbidden
Je zou het erg grappig vinden als je me zo hoorde praten.
We hebben niets gevonden, je zou het me vertellen, het is allemaal ontdekt.
Naar de kabelbaan
Laten we kat en muis spelen tot het einde
Er zijn opvallende momenten.…