Jorge Palma — D. Quixote Foi-Se Embora songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "D. Quixote Foi-Se Embora" van Jorge Palma.
Songteksten
Acende mais um cigarro, irmão
Inventa alguma paz interior
Esconde essas sombras no teu olhar
Tenta mexer-te com mais vigor
Abre o teu saco de recordações
E guarda só o essencial
O mundo nunca deixou de mudar
Mas lá no fundo é sempre igual
E agora, que a lua escureceu
E a guitarra se partiu
D. quixote foi-se embora
Com o amigo que a tudo assistiu
As cores do teu arco-íris
Estão todas a desbotar
E o que te parecia uma bela sinfonia
É só mais uma banda a passar
A chuva encharcou-te os sapatos
E não sabes p’ra onde vais
Tu desprezavas uma simples fatia
E o bolo inteiro era grande demais
Agarras-te a mais uma cerveja
Vazia como um fim de verão
Perdeste a direcção de casa
Com a tua sede de perfeição
Tens um peso enorme nos ombros
Os braços que pareciam voar
Tu continuas a falar de amor
Mas qualquer coisa deixou de vibrar
Os teus sonhos de infância já foram
Velas brancas ao longo do rio
Hoje não passam de farrapos
Feitos de medo, solidão e frio
Songtekstvertaling
Steek nog een sigaret aan, broeder.
Vind wat innerlijke vrede uit.
Verberg die schaduwen in je ogen.
Probeer krachtiger te bewegen.
Open je tas met souvenirs.
En hou gewoon de essentiële dingen.
De wereld is nooit opgehouden te veranderen.
Maar diep van binnen is het altijd hetzelfde
En nu is de maan verduisterd
En de gitaar brak
D. Quichot is weg.
Met de vriend die alles zag.
De kleuren van je regenboog
Ze vervagen allemaal.
En wat leek u een mooie symfonie
Het is gewoon een andere band.
De regen heeft je schoenen doorweekt.
En je weet niet waar je heen gaat.
Je verachtte een simpel stuk.
En de hele taart was te groot.
Hou nog een biertje vast.
Leeg als een eind van de zomer
Je bent je huisadres kwijt.
Met je dorst naar perfectie
Je hebt een enorme last op je schouders.
De armen die leken te vliegen
Je blijft maar praten over liefde.
Maar iets trilt niet meer.
Je kinderdromen zijn al geweest.
Witte zeilen langs de rivier
Vandaag zijn ze alleen maar haveloos.
Gemaakt van angst, eenzaamheid en kou