Jorge Drexler — Cerca Del Mar songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cerca Del Mar" van Jorge Drexler.

Songteksten

Una bolsa de leche encallada en la arena,
un murmullo azul como un cascabel,
un viento salado que se mete en las venas,
una algarabía estira, estira la piel.
(Desde el sol caía un velo blanco, luz de mediodía)
Cerca del mar.
Toda piel se vuelve presa del yodo,
toda bisagra se vuelve a herrumbrar,
todo el mundo dice pasar de todo,
y todo el mundo vuelve, vuelve a probar.
(Una casa blanca se va hundiendo sola entre las dunas)
Cerca del mar, cerca del mar.
Una vez se fueron hasta la playa,
una noche antes de Carnaval,
una vez se pasaron de la raya,
todo el año para rememorar.
(El viento llevaba una guitarra lejos en la noche)
Cerca del mar, cerca del mar,
Cerca del mar, cerca del mar.
Una sombra crece en el horizonte,
una carpa vuela en el temporal,
los bañistas como pueden se esconden, cargan con lo que pudieron salvar.
(Ese mar no es agua y sal, es sangre verde y desbocada)
Una rastafari del barrio de Pocitos,
flota en el sopor de la grappamiel,
prueba la madera de un entrepiso,
haciendo el amor en puntas de pie.
(Todo brillo es oro bajo el lente leve del verano)
Cerca del mar, cerca del mar,
cerca del mar, cerca del mar.

Songtekstvertaling

Een zak melk in het zand,
een Blauwe ruis als een ratelslang,
een zoute wind die in je aderen komt,
een ruzie strekt zich uit, strekt de huid uit.
(Van de zon viel een witte sluier, middaglicht)
Bij de zee.
Alle huid wordt ten prooi aan jodium,
elke scharnier rust weer.,
iedereen zegt dat alles voorbij gaat.,
en iedereen komt terug, probeer het opnieuw.
(Een wit huis gaat alleen onder de duinen)
Bij de zee, bij de zee.
Eens gingen ze naar het strand.,
een nacht voor carnaval,
zodra ze over de grens gingen,
het hele jaar om te onthouden.
(De wind droeg een gitaar ' s nachts weg)
Dicht bij de zee, dicht bij de zee,
Bij de zee, bij de zee.
Een schaduw groeit aan de horizon,
een tent vliegt in de storm,
baders als ze kunnen verbergen, dragen wat ze konden redden.
(Die Zee is geen water en zout, het is groen bloed en leeg)
Een Rastafari uit de buurt van Pocitos,
het zweeft in de uitlopers van de grappamiel,
probeer het hout van een mezzanine,
vrijen op z ' n tenen.
(Alle helderheid is goud onder de lichte zomerlens)
Dicht bij de zee, dicht bij de zee,
bij de zee, bij de zee.