Jorge Drexler — Bolivia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bolivia" van Jorge Drexler.
Songteksten
Europa, 1939.
Todos decían que no en las cancillerías
(años de guerra caliente
Varios años antes de la guerra fría).
Todos decían que no,
Cuando dijo que sí Bolivia.
Berlín era un nido de ratas.
El paladín de la bravata, gritaba,
Llenaba estadios
De un árido erial de desvarío ario,
Un árido erial de desvarío ario.
Las puertas se iban cerrando.
El tiempo colgaba de un pelo.
Y aquel niño en los brazos de mis abuelos.
Y el pánico era evidente.
Y todo lo presagiaba:
El miedo ganaba cauce,
Abría fauces, vociferaba.
Y entonces llegó del frío,
En pleno glaciar hiriente,
Una insólita vertiente de agua tibia:
Todos decían que no,
Cuando dijo que sí Bolivia.
Y el péndulo viene y va
Y vuelve a venir e irse
Y tras alejarse vuelve
Y tras volver, se distancia
Y cambia la itinerancia
Y los barcos van y vienen,
Y quienes hoy todo tienen
Mañana por todo imploran
Y la noria no demora
En invertir los destinos,
En refrescar la memoria.
Y los caminos de ida
En caminos de regreso
Se transforman, porque eso:
Una puerta giratoria
No más que eso, es la historia.
Songtekstvertaling
Europa, 1939.
Iedereen zei nee in de kanselarij.
(hete oorlogsjaren
Jaren voor de Koude Oorlog).
Iedereen zei nee.,
Toen hij ja zei tegen Bolivia.
Berlijn was een rattennest.
De paladijn van bravado, schreeuwde,
Gevulde stadions
Van een dorre woestenij van Arische ravage,
Een dorre woestenij van Arische ravage.
De deuren gingen dicht.
De tijd hing aan een haar.
En dat kind in de armen van mijn grootouders.
En de paniek was duidelijk.
En alles voorspelde:
De angst werd groter.,
Hij opende Jaws, hij schreeuwde.
En toen kwam het van de kou.,
In het hart van de hiriente gletsjer,
Een ongewone stroom van warm water:
Iedereen zei nee.,
Toen hij ja zei tegen Bolivia.
En de slinger komt en gaat
En kom terug en ga
En na het weglopen keert hij terug
En als hij terugkomt, loopt hij weg.
En de roaming veranderen
En de schepen komen en gaan,
En die vandaag alles hebben
Morgen voor alles smeken
En het reuzenrad vertraagt niet
In investerende bestemmingen,
Om het geheugen op te frissen.
En de weg vooruit
Op achterwegen
Ze transformeren, omdat dat:
Draaideur
Niet meer dan dat, het is geschiedenis.