Jorge Cafrune Y Marito — El Niño y el Canario songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Niño y el Canario" van Jorge Cafrune Y Marito.
Songteksten
Era el canario un primor
Y era su dueño un pequeño
Que velaba con empeño
Los cuidados del cantor
Era un hermoso ejemplar
De color anaranjado
Era un preso resignado
A la mision de cantar
Era muy lindo escuchar
De su garganta sonora
La nota grave que llora
En un constante rolar
Daba a entender su trinar
Que alguna angustia sufría
Porque falto de alegria
Era su canto un penar
Un cierto dia su dueño
Al candoroso pequeño
Que se solia extasiar
Al observar los fulgores
De tan divinos colores
Y tan bonito cantar
Llegó hasta el cielo su queja
Porque vencido a la reja
De la pequeña prisión
En nostalgica agonía
Su fiel canario, moría
Sin comprender la razón
Presa de un ondo quebranto
Sumió sus ojos en llanto
Y con infante emociòn
Quitò de la jaula al preso
Posò con su boca un beso
Sobre el rosado plumaje
Y en su mano temblorosa
Quedó dormida una rosa, que tenía corazón
La cajita de madera,(bis)
La misma que contuviera
Lapicitos de color
Fue la morada postrera
De aquel que en su vida fuera (bis)
Su mas preciado valor
Y en el jardìn de su casa,(bis)
A distancia muy escasa de un legendario nogal
Lloró, la pobre criatura (bis)
Al cabar la sepultura de su canario cantor
Songtekstvertaling
Was de kanarie een eerste
En hij bezat het een beetje
Die vastberaden toekeek.
De zorg van de zanger
Het was een prachtig exemplaar.
Sinaasappel
Hij was een afgetreden gevangene.
Op de missie van het zingen
Het was leuk om te horen.
Vanuit zijn sound throat
De ernstige noot die huilt
In een constante rol
Hij impliceerde zijn trinar
Dat enige angst leed
Omdat ik geen vreugde heb
Hij zong een penar.
Op een dag is de eigenaar
Op de kleine witwash
Dat hij altijd rave
Door de flitsen te observeren
Van zulke goddelijke kleuren
En zo leuk om te zingen
Zijn klacht bereikte de hemel.
Want tot het hek geslagen.
Uit de kleine gevangenis
In nostalgische pijn
Zijn trouwe kanarie, hij stierf
Zonder de reden te begrijpen
Prooi van een gebroken ondo
Hij stak zijn ogen in tranen
En met baby emotie
Haal de gevangene uit de kooi.
Hij poseerde met zijn mond een kus
Over het roze verenkleed
En in zijn trillende hand
Een roos viel in slaap, die een hart had
De houten doos (bis)
Dezelfde die
Kleurpotloden
Het was de laatste verblijfplaats.
Van hem die in zijn leven was (bis)
Zijn kostbaarste waarde
En in de tuin van zijn huis.)
Een zeer nauwe afstand van een legendarische walnoot
Huilend, het arme schepsel (bis)
Op het graf van zijn zingende kanarie