Joni Mitchell — Nathan La Franeer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nathan La Franeer" van Joni Mitchell.
Songteksten
I hired a coach to take me from confusion to the plane
And though we shared a common space I know I’ll never meet again
The driver with his eyebrows furrowed in the rear-view mirror
I read his name and it was plainly written Nathan La Franeer
I asked him would he hurry
But we crawled the canyons slowly
Thru the buyers and the sellers
Thru the burglar bells and the wishing wells
With gangs and girly shows
The ghostly garden grows
The cars and buses bustled thru the bedlam of the day
I looked thru window-glass at streets and Nathan grumbled at the grey
I saw an aging cripple selling Superman balloons
The city grated thru chrome-plate
The clock struck slowly half-past-noon
Thru the tunnel tiled and turning
Into daylight once again I am escaping
Once again goodbye
To symphonies and dirty trees
With parks and plastic clothes
The ghostly garden grows
He asked me for a dollar more
He cursed me to my face
He hated everyone who paid to ride
And share his common space
I picked my bags up from the curb
And stumbled to the door
Another man reached out his hand
Another hand reached out for more
And I filled it full of silver
And I left the fingers counting
And the sky goes on forever
Without meter maids and peace parades
You feed it all your woes
The ghostly garden grows
Songtekstvertaling
Ik huurde een coach om me van verwarring naar het vliegtuig te brengen.
En hoewel we een gemeenschappelijke ruimte deelden Weet ik dat ik elkaar nooit meer zal ontmoeten.
De bestuurder met zijn wenkbrauwen in de achteruitkijkspiegel
Ik las zijn naam en het was duidelijk geschreven Nathan La Franeer.
Ik vroeg hem of hij wilde opschieten.
Maar we kropen de canyons langzaam
Via de kopers en de verkopers
Door de inbrekerklokken en de wensputten
Met bendes en meisjesshows
De spookachtige tuin groeit
De auto ' s en bussen bruisten door het bedlam van de dag
Ik keek door het raam naar de straten en Nathan gromde naar de grijze
Ik zag een oude kreupele Superman ballonnen verkopen.
De stad geraspt door chroomplaat
De klok sloeg langzaam half twaalf.
Door de tunnel betegeld en gedraaid
Weer in het daglicht ontsnap ik
Nogmaals tot ziens.
Op symfonieën en vuile bomen
Met parken en plastic kleren
De spookachtige tuin groeit
Hij vroeg me om een dollar meer.
Hij vervloekte me in mijn gezicht.
Hij haatte iedereen die betaalde om te rijden.
En zijn gemeenschappelijke ruimte delen
Ik heb m ' n koffers opgehaald.
En strompelde naar de deur
Een andere man stak zijn hand uit
Een andere hand strekte zich uit voor meer
En ik vulde het vol met zilver.
En ik liet de vingers tellen
And the sky goes On forever
Zonder metermeisjes en peace parades
Je geeft het al je ellende.
De spookachtige tuin groeit