Joni Mitchell — Judgement Of The Moon And Stars (Ludwig's Tune) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Judgement Of The Moon And Stars (Ludwig's Tune)" van Joni Mitchell.
Songteksten
No tongue in the bell
And the fishwives yell
But they might as well be mute
So you get to keep the pictures
That don’t seem like much
Cold white keys under your fingers
Now you’re thinking, that’s no substitute
It just don’t do it like the feel of a warm, warm body
Loving your touch
In the courts they carve your legend
They stick an apple in your jaw
And the women that you wanted
Oh, they get their laughs
Long silk stockings
On the bedposts of refinement
You’re too raw, they think you’re too raw
It’s the judgment of the moon and stars
Your solitary path
Draw yourself a bath
Think what you’d like to have for supper
Go take a walk, a park
A bridge, a tree, a river
Revoked but not yet canceled
Your gift lives on in silence in a bell jar
Still a song
You’ve got to shake your fists at lightning
You’ve got to roar like forest fire
You’ve got to spread your light like blazes
All across the sky
They’re going to aim the hoses on you
You show 'em you won’t expire now
You won’t expire, not till you burn up every passion
Not even when you die
Come on now, you’ve got to try
If you’re feeling contempt
Then you tell it If you’re tired of the silent night
Jesus, then you yell it Condemned to wires and hammers
You strike every chord that you feel
That broken trees and elephant ivories conceal
Songtekstvertaling
Geen tong in de bel
En de viswijven schreeuwen
Maar ze kunnen net zo goed doofstom zijn.
Dus je mag de foto ' s houden.
Dat lijkt me niet veel.
Koude witte sleutels onder je vingers
Nu denk je, dat is geen vervanging
Het doet het gewoon niet als het gevoel van een warm, warm lichaam
Hou van je aanraking
In de rechtbank snijden ze je legende
Ze steken een appel in je kaak.
En de vrouwen die je wilde
Oh, ze krijgen hun lach
Lange zijden kousen
Op de bedposten van verfijning
Je bent te rauw, ze vinden je te rauw.
Het is het oordeel van de maan en de sterren.
Uw eenzame pad
Neem een bad.
Denk na wat je wilt eten.
Ga een wandeling maken, een park
Een brug, een boom, een rivier
Ingetrokken maar nog niet geannuleerd
Je gave leeft voort in stilte in een klokkenpot.
Nog steeds een lied
Je moet met je vuisten schudden bij lightning.
Je moet brullen als bosbrand.
Je moet je licht spreiden als een vuur.
Over de hele hemel
Ze gaan de slangen op je richten.
Laat ze zien dat je nu niet vervalt.
Je zult niet vervallen, niet totdat je elke passie verbrandt.
Zelfs niet als je sterft.
Kom op, je moet het proberen.
Als je minachting voelt
Dan vertel je het als je moe bent van de Stille Nacht
Jezus, dan roep je het veroordeeld tot draden en hamers
Je slaat elk akkoord dat je voelt aan.
Dat gebroken bomen en elephant ivories verbergen