Jolie Holland — Periphery Waltz songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Periphery Waltz" van Jolie Holland.
Songteksten
When the supreme authorities of our culture
Tell us to get down on our knees
And beg for salvation from some divinity
Is it any wonder there are people
Begging on the street for salvation from poverty
Well, it’s no surprise to me It’s no surprise to me
I left my home in the church
I left my home in the suburbs to wander
Now I did it all for my dreams
And the star that I followed fell from the periphery
And the street lights
Slipping down my windshield fell like falling stars
Down a dark country road
I first left my home when I was seventeen
And I paid my respects to my fellow rejects
But I tended to wander alone
Like I was listening to the words of a song
Whispered soft and low
Well it’s kind of like dancing
It’s kind of like losing your mind
And I’ve often considered
The impractibility of my life
And the moon behind the clouds is ill-defined
Well I got lost so many times
But I could not be consigned
To a fate of obsolescence and decline
So I’ll take the chance again
And the Mockingbird is my friend
When he sings a song in the warm midnight wind
So I’ll follow my old tune
And I’ll wish you good morning
Songtekstvertaling
Wanneer de hoogste autoriteiten van onze cultuur
Zeg dat we op onze knieën moeten gaan.
En smeken om redding van een of andere goddelijkheid.
Is het een wonder dat er mensen zijn?
Bedelen op straat voor redding van armoede
Nou, het is geen verrassing voor mij het is geen verrassing voor mij
Ik verliet mijn huis in de kerk
Ik verliet mijn huis in de buitenwijken om te dwalen
Nu deed ik het allemaal voor mijn dromen.
En de ster die ik volgde viel uit de periferie
En de straatverlichting
Door mijn voorruit glijden viel als vallende sterren
Op een donkere landweg
Ik verliet mijn huis toen ik zeventien was.
En ik betoonde mijn respect aan mijn collega afwijzingen
Maar ik had de neiging om alleen te dwalen.
Alsof ik naar de woorden van een lied luisterde.
Fluisterend zacht en laag
Het is net dansen.
Het is net alsof je je verstand verliest.
En ik heb vaak overwogen
De onuitvoerbaarheid van mijn leven
En de maan achter de wolken is ondoorgrondelijk.
Ik ben zo vaak verdwaald.
Maar ik kon niet worden verzonden
Naar een lot van veroudering en verval
Dus ik waag het erop.
En de Mockingbird is mijn vriend
Als hij een lied zingt in de warme nachtwind
Dus ik volg mijn oude liedje
En ik wens je goedemorgen.