Johnny Mainstream — dc songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "dc" van Johnny Mainstream.
Songteksten
It’s five fifteen, i sit impatiently awaiting
The winter sun to hit the snow
And i never really had a reason i was working
But now i know i work for you
The air blows cold, my heart beat roars just like the engine
Flew across seventy two
It’s always class or work diverting my attention
But now i’m coming home to you
And you grabbed my arm and told me the stars
Were just headstones for the gods
And i pulled you close and asked which one was yours
And if we would burn as brightly when it’s our
Turn to go
It’s twelve oh one, i lay, i listen to you breathing
The subtle way the mattress moves
And i never really had a reason to miss sleeping
Till i was sleeping next you
And i held you close and whispered all my dreams
And you painted them so bright and brilliantly
You laid them out and asked «which one is me»
You are the light that hits my eye encompassing
Everything
You’ve got me believing that i can be seeing this way for the rest of my life
The good days and bad days are all just the gravy i’ll have till the day that i
die
Forever for you like the key to the root, like blueness belongs in the sky
You love me for reasons that i can believe in and now i can be someone i
I’ve always wanted to be
It’s six fifteen, i slide the car out of the driveway
The sun peaks its head out of the snow
I know this now that i had nothing to come home to
Till i was coming home to you
Songtekstvertaling
Het is kwart over vijf, Ik zit ongeduldig te wachten.
The winter sun to hit the snow
En ik had nooit echt een reden om te werken.
Maar nu Weet ik dat ik voor jou werk.
De lucht waait koud, mijn hart klopt net als de motor
Vloog over 72
Het is altijd klasse of werk om mijn aandacht af te leiden.
Maar nu kom ik thuis bij jou.
En je pakte mijn arm en vertelde me de sterren
Waren gewoon grafstenen voor de goden
En ik trok je dichtbij en vroeg welke van jou was.
En als we zo helder zouden branden als het onze
Draai om.
Het is twaalf oh Een, Ik lig, ik luister naar je ademhaling
De subtiele manier waarop de matras beweegt
En ik heb nooit echt een reden gehad om het slapen te missen.
Tot ik naast jou sliep.
En ik hield je dichtbij en fluisterde al mijn dromen
En je schilderde ze zo helder en briljant.
Je legde ze uit en vroeg: "Wie ben ik?»
Jij bent het licht dat mijn oog omsluit.
Alles
Je laat me geloven dat ik de rest van mijn leven Zo kan blijven zien.
De goede en slechte dagen zijn allemaal de jus die Ik zal hebben tot de dag dat ik
sterven
Voor altijd voor jou als de sleutel tot de wortel, zoals blauwheid hoort in de lucht
Je houdt van me om redenen waar ik in kan geloven en nu kan ik iemand zijn
Dat heb ik altijd al willen zijn.
Het is kwart over zes, ik sleur de auto van de oprit.
De zon pikt zijn hoofd uit de sneeuw
Ik weet dit nu dat ik niets meer had om thuis te komen.
Tot ik naar huis kwam.