Johnny Cash — The Cremation Of Sam McGee songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Cremation Of Sam McGee" van Johnny Cash.
Songteksten
There are strange things done in the midnight sun
by the men who moil for gold;
the arctic trails have their secret tales
that would make your blood run cold;
the northern lights have seen queer sights,
but the queerest they ever did see
was that night on the marge of lake lebarge
i cremated sam mcgee.
Now sam mcgee was from tennessee, where the cotton blooms and blows.
why he left his home in the south to roam 'round the pole, god only knows.
he was always cold, but the land of gold seemed to hold him like a spell;
though he’d often say in his homely way that he’d «sooner live in hell».
On a christmas day we were mushing our way over the dawson trail.
talk of your cold! through the parka’s fold it stabbed like a driven nail.
if our eyes we’d close, then the lashes froze till sometimes we couldn’t see;
it wasn’t much fun, but the only one to whimper was sam mcgee.
And that very night, as we lay packed tight in our robes beneath the snow,
and the dogs were fed, and the stars o’erhead were dancing heel and toe,
he turned to me, and «cap,» says he, «i'll cash in this trip, i guess;
and if i do, i’m asking that you won’t refuse my last request.»
Well, he seemed so low that i couldn’t say no; then he says with a sort of moan:
«it's the cursed cold, and it’s got right hold till i’m chilled clean through
to the bone.
yet 'tain't being dead -- it’s my awful dread of the icy grave that pains;
so i want you to swear that, foul or fair, you’ll cremate my last remains.»
A pal’s last need is a thing to heed, so i swore i would not fail;
and we started on at the streak of dawn; but god! he looked ghastly pale.
he crouched on the sleigh, and he raved all day of his home in tennessee;
and before nightfall a corpse was all that was left of sam mcgee.
There wasn’t a breath in that land of death, and i hurried, horror-driven,
with a corpse half hid that i couldn’t get rid, because of a promise given;
it was lashed to the sleigh, and it seemed to say:
«you may tax your brawn and brains,
but you promised true, and it’s up to you to cremate those last remains.»
Now a promise made is a debt unpaid, and the trail has its own stern code.
in the days to come, though my lips were dumb, in my heart how i cursed that
load.
in the long, long night, by the lone firelight, while the huskies,
round in a ring,
howled out their woes to the homeless snows -- o god! how i loathed the thing.
And every day that quiet clay seemed to heavy and heavier grow;
and on i went, though the dogs were spent and the grub was getting low;
the trail was bad, and i felt half mad, but i swore i would not give in;
and i’d often sing to the hateful thing, and it hearkened with a grin.
Till i came to the marge of lake lebarge, and a derelict there lay;
it was jammed in the ice, but i saw in a trice it was called the «alice may».
and i looked at it, and i thought a bit, and i looked at my frozen chum;
then «here,» said i, with a sudden cry, «is my cre-ma-tor-eum.»
Some planks i tore from the cabin floor, and i lit the boiler fire;
some coal i found that was lying around, and i heaped the fuel higher;
the flames just soared, and the furnace roared -- such a blaze you seldom see;
and i burrowed a hole in the glowing coal, and i stuffed in sam mcgee.
Then i made a hike, for i didn’t like to hear him sizzle so;
and the heavens scowled, and the huskies howled, and the wind began to blow.
it was icy cold, but the hot sweat rolled down my cheeks, and i don’t know why;
and the greasy smoke in an inky cloak went streaking down the sky.
I do not know how long in the snow i wrestled with grisly fear;
but the stars came out and they danced about ere again i ventured near;
i was sick with dread, but i bravely said: «i'll just take a peep inside.
i guess he’s cooked, and it’s time i looked»;. .. then the door i opened wide.
And there sat sam, looking cool and calm, in the heart of the furnace roar;
and he wore a smile you could see a mile, and he said: «please close that door.
it’s fine in here, but i greatly fear you’ll let in the cold and storm --
since i left plumtree, down in tennessee, it’s the first time i’ve been warm.»
There are strange things done in the midnight sun
by the men who moil for gold;
the arctic trails have their secret tales
that would make your blood run cold;
the northern lights have seen queer sights,
but the queerest they ever did see
was that night on the marge of lake lebarge
i cremated sam mcgee.
Songtekstvertaling
Er zijn vreemde dingen gedaan in de middernachtzon.
bij de mannen die naar goud zoeken.;
de Arctic trails hebben hun geheime verhalen.
dat zou je bloed koud maken.;
de noorderlichten hebben vreemde dingen gezien.,
maar het raarsste wat ze ooit zagen
was die nacht op de marge van lake lebarge
ik heb sam mcgee gecremeerd.
Sam mcgee kwam uit tennessee, waar de katoen bloeit en blaast.
waarom hij zijn huis in het zuiden verliet om rond de pool te zwerven, god mag het weten.
hij was altijd koud, maar het land van goud hield hem als een spreuk vast.;
hoewel hij vaak op zijn huiselijke manier zei dat hij liever in de hel zou leven.
Op een kerstdag reden we over de dawson trail.
over verkoudheid gesproken. door de plooi van de parka gestoken als een gedreven spijker.
als onze ogen dichtgingen, dan verstijven de zweepslagen tot we soms niet konden zien.;
het was niet leuk, maar de enige die jammerde was sam mcgee.
En die nacht, toen we strak in onze gewaden lagen onder de sneeuw,
en de honden werden gevoed, en de sterren O ' erhead dansten hiel en teen,
hij draaide zich naar mij, en "cap," zegt hij, "Ik zal deze reis innen, denk ik;
en als ik dat doe, vraag ik je mijn laatste verzoek niet te weigeren.»
Hij leek zo laag dat ik geen nee kon zeggen.:
"het is de vervloekte verkoudheid, en het houdt stand tot ik koel ben.
tot op het bot.
toch ben ik niet dood. het is mijn vreselijke angst voor het ijzige graf dat pijn doet.;
dus Ik wil dat je zweert dat, fout of eerlijk, je mijn laatste resten cremert.»
De laatste behoefte van een vriend is iets om naar te luisteren, dus ik zwoer dat ik niet zou falen.;
en we begonnen bij de dagereeks, maar god! hij zag er vreselijk bleek uit.
hij kroop op de slee en ramde de hele dag van zijn huis in tennessee.;
en voor de avond viel was er alleen nog een lijk van Sam mcgee over.
Er was geen adem in dat land van de dood, en ik haastte me, horror gedreven,
met een half lijk dat ik niet kwijt kon, vanwege een belofte die ik kreeg.;
het was vastgesjord aan de slee, en het leek te zeggen:
"je mag je spieren en hersenen belasten,
maar je beloofde de waarheid, en het is aan jou om die laatste resten te cremeren.»
Nu is een belofte een schuld onbetaald, en het spoor heeft zijn eigen strenge code.
in de dagen die komen, hoewel mijn lippen dom waren, in mijn hart hoe ik dat vervloekte
laden.
in de lange, lange nacht, bij het eenzame vuurlicht, terwijl de huskies,
rond in een ring,
huilend naar de dakloze sneeuw. ik walgde van dat ding.
En elke dag leek die rustige klei zwaar en zwaarder te worden.;
en ik ging verder, hoewel de honden waren op en het eten laag werd.;
het spoor was slecht, en ik voelde me half gek, maar ik zwoer niet toe te geven;
en ik zong vaak voor het hatelijke ding, en het hoorde met een grijns.
Tot ik naar de marge van lake lebarge kwam, en een verlaten lag daar.;
het zat vast in het ijs, maar ik zag dat het de alice may heette.
en ik keek er naar, en ik dacht een beetje, en ik keek naar mijn bevroren maatje;
toen zei ik:" hier is mijn cre-ma-Tor-eum.»
Een paar planken die ik van de vloer van de hut scheurde, en ik stak het vuur van de ketel aan.;
wat kolen die ik vond dat rondslingerde, en ik gooide de brandstof hoger;
de vlammen gingen omhoog en de oven brulde. zo ' n vuur dat je zelden ziet.;
en ik heb een gat in de gloeiende kolen gebrouwen, en ik heb sam mcgee gepropt.
Toen maakte ik een wandeling, want ik wilde hem niet horen sissen.;
en de hemelen wierpen en de husky ' s huilden en de wind waaide.
het was ijskoud, maar het hete zweet rolde over mijn wangen en ik weet niet waarom.;
en de vette rook in een inky mantel ging de lucht in.
Ik weet niet hoe lang ik in de sneeuw heb geworsteld met angst.;
maar de sterren kwamen naar buiten en ze dansten weer hier ik waagde me in de buurt;
ik was ziek van angst, maar ik zei dapper: "Ik zal even naar binnen kijken.
ik denk dat hij gekookt is, en het is tijd dat ik kijk";. .. toen ging de deur wijd open.
En daar zat sam, er koel en kalm uitziend, in het hart van de oven brullen;
en hij droeg een glimlach die je een mijl kon zien, en hij zei: "doe alsjeblieft die deur dicht.
het is hier prima, maar ik vrees dat je de kou en storm binnenlaat. --
sinds ik plumtree verliet, in tennessee, is het de eerste keer dat ik warm ben.»
Er zijn vreemde dingen gedaan in de middernachtzon.
bij de mannen die naar goud zoeken.;
de Arctic trails hebben hun geheime verhalen.
dat zou je bloed koud maken.;
de noorderlichten hebben vreemde dingen gezien.,
maar het raarsste wat ze ooit zagen
was die nacht op de marge van lake lebarge
ik heb sam mcgee gecremeerd.