Johnny Cash — The Ballad of Barbara songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Ballad of Barbara" van Johnny Cash.
Songteksten
In a southern town where I was born
That’s where I got my education
I worked in the fields and I walked in the woods
And I wondered at creation.
I recall the sun in a sky of blue
And the smell of green things growin'
And the seasons chang’d and I lived each day
Just the way the wind was blowin'.
Then I heard of a cultured city life
Breath takin' lofty steeples
And the day I called myself a man
I left my land and my people.
And I rambled north and I rambled east
And I tested and I tasted
And a girl or two, took me round and round
But they always left me wasted.
In a world that’s all concrete and steel
With nothin' green ever growin'
Where the buildings hide the risin' sun
And they blocked the free winds from blowin.
Where you sleep all day and you wake all night
To a world of drink and laughter
I met that girl that I was sure would be The one that I was after.
In a soft blue gown and formal tux
Beneath that lofty steeple
He said, «Do you Barbara, take this man,
Will you be one of his people?»
And she said, «I will."and she said, «I do.»
And the world looked mighty pretty
And we lived in a fancy downtown flat
'Cause she loved the noisy city.
But the days grew cold beneath a yellow sky
And I longed for green things growin'
And the thoughts of home and the people there
But she’d not agreed to goin'.
Then her hazel eyes turned away from me With a look that wasn’t pretty
And she turned into concrete and steel
And she said, «I'll take the city.»
Now the cars go by on the interstate
And my pack is on my shoulder
But I’m goin' home, where I belong
Much wiser now and older.
Songtekstvertaling
In een zuidelijke stad waar ik geboren ben
Daar heb ik mijn opleiding gehaald.
Ik werkte in de velden en ik liep in het bos
En ik vroeg me af bij de schepping.
Ik herinner me de zon in een blauwe lucht
En de geur van groene dingen die groeien
And the seasons chang ' D and I live each day
Net zoals de wind waaide.
Toen hoorde ik van een cultureel stadsleven.
Adembenemende torens
En de dag dat ik mezelf een man noemde
Ik verliet mijn land en mijn volk.
En ik dwaalde naar het noorden en ik dwaalde naar het oosten.
En ik testte en ik proefde
En een meisje of twee, nam me rond en rond
Maar ze lieten me altijd dronken achter.
In een wereld van beton en staal
Met niets groens ooit
Waar de gebouwen de risin' sun verbergen
En ze blokkeerden de vrije wind van blowin.
Waar je de hele dag slaapt en de hele nacht wakker wordt
Op een wereld van drank en gelach
Ik ontmoette dat meisje waar ik zeker van was dat het degene zou zijn die ik zocht.
In een zachte blauwe jurk en formele smoking
Onder die hoge toren.
Hij zei: 'Barbara, neem deze man mee.,
Wil je een van zijn mensen zijn?»
En ze zei: "dat zal ik doen."en ze zei," dat doe ik.»
En de wereld zag er heel mooi uit
En we woonden in een chique flat in de binnenstad.
Omdat ze van de lawaaierige stad hield.
Maar de dagen werden koud onder een gele lucht
En ik verlangde naar groene dingen die groeien.
En de gedachten van thuis en de mensen daar
Maar ze ging niet mee.
Toen draaide haar bruine ogen zich van me af met een blik die niet mooi was.
En ze veranderde in beton en staal.
En ze zei: "Ik neem de stad.»
Nu rijden de auto ' s langs de snelweg.
En mijn rugzak ligt op mijn schouder.
Maar ik ga naar huis, waar ik thuishoor.
Veel wijzer nu en ouder.