Johnny Cash — Dorraine Of Ponchartrain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dorraine Of Ponchartrain" van Johnny Cash.
Songteksten
As I walked by the lake one day by chance my Dorraine passed my way
Then she and I walked hand in hand on the banks of Ponchartrain
I pinned a flower on her heart I swore we’d never be apart
She vowed her love forever and as I kissed her did the same
Dorraine my Dorraine my fair haired little angel my belle of Ponchartrain
We sat down on the dock and with our hearts and fingers locked
We laughed and talked and joked about when our names are the same
And joking I said honey are you marrying me for money
And it took just one quick look to tell it hurt my dear Dorraine
She jumped and stood above me and she cried why you don’t love me
I’m rowing home across the lake you won’t see me again
I called and called some more but she rowed fast from the shore
And the clouds brought by a wind began to rain on Ponchartrain
Dorraine I called Dorraine come back my little angel my belle of Ponchartrain
The storm should make her learn that she should make a swift return
But as the rain fell harder I lost sight of my Dorraine
As panic gripped my heart I drew the oars and made my start
To look for her on raging waters and the rain on Ponchartrain
At darkness I still called but no one heard my cries at all
And when the daybreak came then others helped me look for my Dorraine
But there was not a thing afloat except the oars from her rowboat
For all was lost upon the choppy waves and rain on Ponchartrain
Now I come day after day to where my sweetheart rowed away
And I gaze across the water of the rainy Ponchartrain
Just one thing and nothing more ever floated back to shore
Twas this flower I hold it is the one I pinned on my Dorraine
Dorraine my Dorraine my fair haired little angel my belle of Ponchartrain
Songtekstvertaling
Toen ik op een dag toevallig langs het meer liep, kwam mijn Dorraine mijn kant op.
Toen liepen zij en ik hand in hand op de oevers van Ponchartrain.
Ik speldde een bloem op haar hart ik zwoer dat we nooit uit elkaar zouden zijn
Ze zwoer haar liefde voor altijd en toen ik haar kuste deed ze hetzelfde
Dorraine mijn Dorraine mijn blonde engel mijn belle van Ponchartrain
We gingen op de steiger zitten en met onze harten en vingers op slot.
We lachten en praatten en maakten grapjes over wanneer onze Namen hetzelfde zijn.
En ik zei dat je met me trouwt voor geld.
En het duurde maar een korte blik om te zeggen dat het pijn deed mijn lieve Dorraine
Ze sprong en stond boven me en ze huilde waarom je niet van me houdt
Ik roei naar huis aan de overkant van het meer je zult me niet meer zien
Ik belde en belde wat meer maar ze roeide snel van de kust
En de wolken die door een wind kwamen begonnen te regenen op Ponchartrain.
Dorraine ik noemde Dorraine kom terug mijn kleine engel mijn belle van Ponchartrain
De storm moet haar leren dat ze snel terug moet keren.
Maar toen de regen harder viel verloor ik mijn Dorraine uit het oog.
Toen de paniek mijn hart greep trok ik de riemen en begon
Om haar te zoeken op razende wateren en de regen op Ponchartrain
In het donker riep ik nog steeds, maar niemand hoorde mijn kreten.
En toen de dageraad kwam, hielpen anderen me zoeken naar mijn Dorraine.
Maar er zweefde niets behalve de riemen van haar roeiboot.
Want alles was verloren op de woelige golven en regen op Ponchartrain
Nu kom ik dag na dag naar waar mijn liefje weg roeide
En ik kijk over het water van de regenachtige Ponchartrain
Maar één ding en niets meer zweefde ooit terug naar de kust.
Het was deze bloem die ik vasthield het is degene die ik vastpind op mijn Dorraine
Dorraine mijn Dorraine mijn blonde engel mijn belle van Ponchartrain