Johnny Booth — Ink And Sky songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ink And Sky" van Johnny Booth.
Songteksten
Giants, have revealed our true selves
Checkerboard mistresses
Is this what you always wanted?
Phallic blades
For a new death washing away our clones
Addressing the ones that already know
I’m breaking out of this place
With an unwavered pressure and a world of time
I’ve lost patience
This stories departure
Soft clear cuts, self-loathing will win
Crimson tumor, an abandoned dark seeded day
You’ll be hopeless
The inevitable
This is a glimpse of what you’ve become,
A blessing to puncture a lung
This is your war
End of silent day
Just give her a moment to ruin your night-
Mare’s scorching I’m losing control. Absent respect
I’d rather be alone
You wouldn’t want to understand I’m locked inside a cavity
I Just can’t sit back
The writings are encrypted, bone yards for the thirsty
The more you try to forget
The more it seems to appear
The more you try to forget
The more it seems to appear
Fractured the earth, with shark fins and dark clouds
Oh the rain has never been, so acidic
Like fists pressed along, batteries raised
From the last season
But not forgotten
Now foaming at the mouth
These painless substances
Shriek down hallways
From wall to wall
Till it’s on the tip of every tongue
Songtekstvertaling
Reuzen, hebben ons ware zelf onthuld
Checkerboard maîtresses
Is dit wat je altijd al wilde?
Fallische bladen
Voor een nieuwe dood die onze klonen wegspoelt
Ik richt me tot degenen die het al weten.
Ik breek hier uit.
Met een onwrikbare druk en een wereld van tijd
Ik heb mijn geduld verloren.
Deze verhalen vertrekken
Zachte sneden, zelfhaat zal winnen.
Crimson tumor, een verlaten donkere dag
Je zult hopeloos zijn.
Het onvermijdelijke
Dit is een glimp van wat je geworden bent.,
Een zegen om een long te doorboren.
Dit is jouw oorlog.
Einde van de stille dag
Geef haar een moment om je avond te verpesten.-
Ik verlies de controle. Geen respect
Ik ben liever alleen.
Je zou niet willen begrijpen dat ik opgesloten zit in een holte.
Ik kan gewoon niet achterover leunen.
De geschriften zijn versleuteld, botwerven voor de dorstige
Hoe meer je probeert te vergeten
Hoe meer het lijkt te lijken
Hoe meer je probeert te vergeten
Hoe meer het lijkt te lijken
Brak de aarde, met haaienvinnen en donkere wolken
Oh de regen is nog nooit zo zuur geweest
Zoals Vuisten die langs elkaar worden gedrukt, batterijen omhoog
Van het laatste seizoen
Maar niet vergeten
Nu schuim aan de mond
Deze pijnloze stoffen
Schreeuw door de gangen
Van muur tot muur
Tot het op het puntje van elke tong ligt