John Prine — That's How Every Empire Falls songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "That's How Every Empire Falls" van John Prine.
Songteksten
He caught a train from Alexandria
Just a broken man in flight
Running scared with all his devils
Saying prayers all through the night
Oh, but mercy can’t find him
Not in the shadows where he calls
Forsaking all his better angels
That’s how every empire falls
The bells ring out on Sunday morning
Like echoes from another time
All our innocence and yearning
And sense of wonder left behind
Oh, gentle hearts remember
What was that story? Is it lost?
For when religion loses vision
That’s how every empire falls
He toasts his wife and all his family
The providence he brought to bear
They raise their glasses in his honor
Although this union they don’t share
A man who lives among them
Was still a stranger to them all
For when the heart is never open
That’s how every empire falls
Padlock the door and board the windows
Put the people in the street
«It's just my job,» he says «I'm sorry»
And draws a check, goes home to eat
But at night he tells his woman
«You know I know I hide behind the laws»
She says, «You're only taking orders»
That’s how every empire falls
A bitter wind blows through the country
A hard rain falls on the sea
If terror comes without a warning
There must be something we don’t see
What fire begets this fire?
Like torches thrown into the straw
If no one asks, then no one answers
That’s how every empire falls
Songtekstvertaling
Hij nam een trein uit Alexandrië.
Gewoon een gebroken man in de vlucht.
Bang met al zijn duivels
De hele nacht bidden
Maar mercy kan hem niet vinden.
Niet in de schaduw waar hij roept.
Al zijn betere engelen verlaten
Zo valt elk Imperium.
De klokken luiden zondagochtend.
Zoals echo ' s uit een andere tijd.
Al onze onschuld en verlangen
En gevoel van verwondering achtergelaten
Oh, zachte harten herinner
Wat was dat verhaal? Is het verloren?
Want als religie haar visie verliest
Zo valt elk Imperium.
Hij toost zijn vrouw en zijn hele familie.
De Voorzienigheid die hij bracht
Ze heffen hun glazen ter ere van hem.
Hoewel deze verbintenis ze niet delen
Een man die onder hen leeft.
Was nog steeds een vreemde voor hen allemaal.
Want als het hart nooit open is
Zo valt elk Imperium.
Vergrendel de deur en zet de ramen.
Zet de mensen op straat
"Het is gewoon mijn werk, "zegt hij" het spijt me»
En trekt een cheque, gaat naar huis om te eten.
Maar ' s nachts vertelt hij zijn vrouw
"Je weet dat ik me verschuil achter de wetten»
Ze zegt:»
Zo valt elk Imperium.
Een bittere wind waait door het land
Een harde regen valt op zee
Als de angst komt zonder waarschuwing
Er moet iets zijn wat we niet zien.
Welk vuur veroorzaakt dit vuur?
Als fakkels die in het stro worden geworpen
Als niemand het vraagt, dan antwoordt niemand.
Zo valt elk Imperium.